برای همه ایرانیان و فارسی زبانان

Kayhanlondon

ندای ایران

دانشجوی جوانی که روز 30 خرداد

با شلیک گلوله به قلبش کشته شد

میهنم را پس بده!

ایرانم را پس بده!

ما کیهانی ها

یادداشتهای وزیر بیت رهبری

امین ا... رهبر

هزار نقش برآرد زمانه و...

در دو روز گذشته هم خبرهای بدبد و هم خبرهای خوب می رسید. از یک طرف شور انتخاباتی همه را گرفته است و از طرف دیگر ممکن است سررشته کار از دستمان در برود. امروز که حضور مقام معظم رهبری رسیدم، نامه آقای موسوی را به من نشان دادند و فرمودند اینها انتظار دارند من چه بکنم؟ موسوی می گوید کشور در خطر است و برای نجات آمده ام، آنوقت انتظار دارد رییس جمهور نظام مقدس ما ساکت بنشیند و تماشا کند؟ بعد هم نامه آقای هاشمی رسید که اعلام خطر کرده بود.

هادی خرسندی

hadi khorsandi

خواندنیها صدای ایران دمکراتیک

نخستین گام به سوی آزادی و دمکراسی

www.iranbbb.org

سرود و سخنی

هنوز ایران همان ایران

علی سرمدی

وضعیت ایران، نقش اپوزیسیون، بحث فدرالیسم

و نقش رضا پهلوی

گفتگوی سیروس ملکوتی

با الاهه بقراط

بخش اول و دوم

تلویزیون حزب دمکرات کردستان ایران

خطاب به کنگره

حمید اشرفHamid Ashraf

الاهه بقراط

خواهر شکسپیر

ویرجینیا وولف Virginia Woolf

این همه سال

زنان چه می کردند؟

virginia woolf

مردان عفیف

تولستوی و همسرش

سرگذشت یک داستان

و نویسنده اش
درباره تولستوی

leo tolstoy

نون والقلم و ما لا یسطرون

Salman Rushdiسلمان رشدی

سلمان رشدی
و
آیه های شیطانی اش

salman rushdi

«بانگ خروس سحری»
جمالزاده
آغازگر «دموکراسی ادبی»

الاهه بقراط
به نقل از مجله تلاش
شماره 23 تابستان 2005

آرزوهای رضاشاه
و اندیشه راست دمکرات

الاهه بقراط

به نقل از مجله تلاش
شماره 20 پاییز 1383

شهرنوش پارسی پور

shahrnoush parsipour

shahrnush parsipourشهرنوش پارسی پور

هزاران سال جنس دوم

درباره کتاب «جنس دوم»
از سیمون دوبووار

simone de beauvoir

04 تیر: ميهنم را پس بده! امروز خواسته‌های جامعه ایران نه به این دلیل که بر تغییر به معنای تغییرات بنیادی و تعویض رژیم تأکید می‌ورزند، بلکه بیشتر به دلیل اینکه منادی حقوقی هستند که تحقق آنها حتی از مترقی‌ترین نامزد رژیم در چهارچوب این نظام اساسا امکان پذیر نیست، بسی فراتر از خواست‌های احزاب و گروه‌های سیاسی مشارکت‌کننده و بسیاری از مدعیان روشنفکری و سکولاریسم قرار دارد. مواضع داخلی و خارجی نشان می‌دهند که راه بازگشت بر هر سه طرف درگیر در ایران بسته است: رهبری و انصارش، موسوی و اصلاح‌طلبانش، مردم و آرزوهایشان برای تغییر.

28 خرداد: وحدت عمل به جای وحدت کلمه شعار «الله اکبر» کاربرد سیاسی را که سی سال پیش داشته به دلایل گوناگون از دست داده است. اگر آن زمان همه بدون توجه به عقاید شخصی خود حاضر بودند هر چیزی بگویند تا به هدفی که گمان می کردند درست است برسند، امروز اما فردی که هویت یافته است، چنین نمی کند و به جایش کلمه دیگری مثلا «آزادی» می گوید. هنگامی که مردم ایران به حمایت جهان نیاز دارند، شنونده غربی که «الله اکبر» برایش تداعی کننده خشونت، ترور، القاعده و تروریسم اسلامی است با شنیدن این شعار از تهران، گرفتار در تناقضی عجیب می پرسد: واقعا آنها آزادی و دمکراسی وحقوق بشر می خواهند؟ پس چرا الله اکبر می گویند؟!

23 خرداد: اینها نیامده بودند که بروند، به سال 1939 خوش آمدید! احمدی‌نژاد فعلا ماند. رهبر جمهوری اسلامی «صدای تغییر» را تا این لحظه نشنیده است. چه کسی در این میان واقعیت را نسنجید و به توهم دچار آمد تا واقعیت سیاه بر توهم سبز پیروز شود. سیاه و سبز اما هر دو رنگ‌های محبوب حکومت اسلامی هستند. حالا آنها که خواهان «مشارکت گسترده» در این رأی‌گیری شدند، باید خود را به طور «گسترده» علیه «کودتا» و «تقلب» سازماندهی کنند! باید از نامزدهای خود بخواهند در برابر «کودتا» و «تقلب» بایستند! آیا این عمل با شعار جمهوری اسلامی مبنی بر «درود بر موسوی، رأی ما احمدی» ممکن است؟!

▪▪▪ از هفته های پیش ▪▪▪

◊ عملیات میرمحسن کروبی نژاد

◊ یکی نغز بازی کند روزگار...

◊ می شود ولی آیا می توانند؟

◊ معادله سه مجهولی

◊ نه تحریم، نه مشارکت؟!

خواهش می‌کنیم هر چه را می‌بینید، باور کنید!

فرانکفورتر آلگماینه

برای بسیاری از جوانان ایرانی تظاهرات آنها دو طرف ندارد. این اعتراضات به طرفداری از موسوی و علیه احمدی‌نژاد نیست. آنها برای یک جامعه آزاد و بدون مقررات و فشارهای مذهبی مبارزه می‌کنند. هدف آنها در هم شکسته شدن این نظام است. آنها امیدی به کسی از درون این نظام ندارند و شروع کرده‌اند خودشان از خود دفاع کنند. حالا دیگر همه چیز به حرکت در آمده است و هیچ کس را راه بازگشت نیست.

سخنرانی رضا پهلوی درباره رویدادهای ایران

دوشنبه 22 ژوئن 2009 اول تیرماه 1388

National Press Club Washington, DC

رضا پهلوی به هنگام سخن گفتن از مبارزه زنان و مردان ایران برای آزادی به گریه افتاد و برای لحظاتی سخنان خود را قطع کرد. این سخنرانی به طور زنده از شبکه تلویزیونی سی ان ان پخش شد.

صدای پای انقلاب

آغاز پايان

جنگ قدرت

بصير نصيبی

در جریان انتصابات اخیر وقتی گروه های سیاسی ودیگر شخصیت های منفرد که علیه کلیت رژیم مواضع قاطع دارند هشدار دادند که رژیم برای رای مردم پشیزی ارزش قائل نیست و آن کس را که صلاح بداند از صندوق سر در می آورد. حامیان آشکار و پنهان بخش شبه اصلاح طلب به خصوص در نقش اپوزیسیون خارج از کشور با شیوه های رنگارنگ به میدان آمدند واین ندا را سر دادند که اگر میزان شرکت عظیم باشد رژیم می ترسد ودست به تقلب نخواهد زد. هاشمی رفسنحانی هم تاکید کرد که امسال دیگر هیچ تقلبی نخواهد شد وکروبی هم قول دادکه دیگر نمی خوابد وبا بیدار ماندن او تقلب صورت نمی گیرد. اما نتیجه چه شد؟ برای آن کاندیدایی رای سازی کردند که از پیش تعین شده بود . هردو باند رژیم آرای مردم را نشانه دلبستگی مردم به نظام ارزیابی می کنند، منتها هر جناح رژیم هم میخواهد از رای های مردم به نفع باند خود بهره بگیرد .

روی جلد شماره این هفته مجله اشیپگل 22 ژوئن 2009

سرانجام غرب دریافت تفاوت چندانی بین زمامداران حکومت اسلامی در ایران با شیخ نصرالله لبنان و بن لادن القاعده وجود ندارد. باید از جمهوری اسلامی ممنون بود که جنایت های پشت پرده و درون زندان ها را در خیابان ها در برابر چشم همگان به نمایش گذاشت.

تیتر مجله از این قرار است:

عصیان علیه افراطیون

عصیانی که قرار است بنیادگرایی اسلامی را به شکست بکشاند

عنوان گزارش درون مجله چنین است:

طغیانگران در حکومت الله

اشپیگل در گزارشی زیر عنوان «خشم آشکار» به مچ بند سبز چند تن از بازیکنان تیم ملی فوتبال ایران نیز می پردازد. در یک تفسیر دیگر زیر عنوان «دوئل برگزیدگان» به شباهت ایدئولوژیک و مذهبی بین احمدی نژاد رییس جمهوری اسلامی و نتانیاهو نخست وزیر اسراییل پرداخته می شود.

سیر رویدادهای ایران اما سریعتر از این گزارش ها و مضمون آن ظاهرا با آنچه در بسیاری از این تفسیرها مطرح می شود، متفاوت است. در این تفسیرها به خوبی می توان رد پای سیاست رسمی این کشورها را دید.

قهرمان ناخواسته

اشپيگل آنلاين

موسوی به عنوان یک اصلاح‌طلب محافظه کار وارد میدان شد تا برای ثبات و بقای نظام، آن را از درون قانونمند سازد. اینک اما در این ده روزی که از انتخابات می‌گذرد، موسوی بدون آنکه بخواهد به فرد دیگری تبدیل شده است. مردم در ایران وی را برای هدفی برگزیده‌اند که هدف وی نیست. دیریست که اعتراضات دیگر تنها علیه تقلب انتخاباتی نیست. بسیاری از مردم خواهان پایان این رژیم هستند که بنیادش در روزهای گذشته به شدت به لرزه در آمد. دست بر قضا، رهبر این سرنگونی باید فردی مانند موسوی باشد که به نظام اعتقاد کامل دارد.

این هم سخنی با مخاطبان آلمانی و خانم مرکل صدراعظم آلمان که خواستار شمارش مجدد آرا شده است! ترجمه فارسی این متن را که برای اشپیگل فرستاده شده در اینجا بخوانید.

Deutsche Presse: Merkel fordert Neuauszälung der Wahlzettel!

Aber nicht das iranische Volk!

Die Menschen im Iran wollen keine Neuauszählung der Wahlzettel. Sie wollen Freiheit, Demokratie und Menschenrechte. Sie wollen keine islamische Republik, keinen Gottesstaat mehr. Wann kapieren die westlichen Staaten das endlich? Wer opfert sich denn, um die Neuauszählung der Wahlzettel zu erreichen?! Hört mal genau zu, was die Menschen auf der Strassen Teherans und anderer Städten im Iran laut und deutlich aufrufen. Hier einige Parolen der letzten Tage:

Nieder mit der Diktatur! Freiheit für Iran! Wir fürchten uns nicht- Wir halten zusammen! Freiheit für alle politischen Gefangenen! Meinungsfreiheit, kulturelle Freiheit für Iran! Freie Wahlen für Iran! Ich kämpfe, ich sterbe, ich kriege meine Stimme zurück! Unsere Presse, unsere Schande! Wir sind keine Randalierer, wir zerschlagen die Götzen!

Wann und wo haben die Menschen im Iran gesagt, dass sie wegen der Neuauszählung der Wahlzettel auf den Strassen sind und ihr Leben dafür opfern?!
Laßt das iranische Volk nicht allein! Dieses Regime, das islamische diktatorische Regime wird heute oder morgen nicht mehr geben, genauso wie alle andere ideologische Regierungen. Das iranische Volk wird aber nie vergessen, wer ihm geholfen hat und wer nicht.

این اعتراض کوتاه نیز در کنار تمامی واکنش ها و اعتراضاتی که از سوی «ژورنالیست» به رسانه های آلمان صورت می گیرد، در 17 ژوییه 2008 تقریبا یک سال پیش در روزنامه دی تسایت منتشر شد. ترجمه فارسی این متن را که یک سال پیش بر بروز چنین نا آرامی هایی تأکید می کرد در اینجا بخوانید.

DIE ZEIT/ 30 / 17. Juli 2008

Machtwechsel

Das iranische Volk träumt vom „Regime change“

Volker Perthes mag ruhig weiter von einem großen Geschäft mit dem islamischen Regime in Iran träumen, wie er es in seinem Artikel „Satan ruft Schurkenstat“ (ZEIT Nr. 29/08) getan hat. Dabei muss er selbst einrüumen, dass „wir“ nicht wissen, ob denn ein großzügiges Angebot, wier er es in seinem Beitrag skizziert, die Machthaber in Teheran wirklich von ihren Plänen abbringen könnte, sich atomar zu bewaffnen und zur Supermacht derRegion aufzusteigen.

Perthes schlägt vor, dass der Westen Iran Sicherheitsgarantien bieten soll, ohne daran zu denken, dass solche Sicherheitsgarantien für das iranische Volk, für Frauen, Jugendliche, Dissidenten, Hommosexuelle, für ethnische und religiöse Minderheiten nichts anders bedeuten würden als eine Garantie für weitere unmenschliche unterdrückungen.

Das islamische Regime würde ein Abkommen mit dem Westen nur als Einladung für weitere Menschenrechtsverletzungen verstehen. Es gibt für die Machthaber in Iran keinen anderen Weg. Wie sonst könnten sie die Unruhen in Iran in den Griff bekommen, die eine unvermeidliche Folge eines solchen Geschäfts wären? Doch das ist Herrn Perthes und dem Westen offenbar vollkommen egal.

Für Volker Perthes und für die westlichen Länder ist Iran nur ein außenpolitisches Problem. Aber für uns Iraner ist es unser Land, unser Schicksal und unsere zukunft. Bei der Gestatlung dieser Zukunft muss das iranische Volk eine sichtigere Rolle spielen als alle Pläne, die seit Jahren entwickelt werden, um den wirtschaftlichen und politischen Interessen der europäischen Länder zu dienen.

Was will der Westen denn unternehmen, wenn nicht der amerikanische Präsident auf einen „regime chang“ drängt, sondern das iranische Volk selbst? Dagegen helfen den Machthabern in Teheran keine Sicherheitsgarantien des Westens. Das wissen die Führer der islamischen Republik in Iran natürlich, und auch deshalb lehnen sie alle Angebote ab.

هنرمندان! از شجریان بیاموزید!

شجریان در گفتگو با بی بی سی خطاب به «صدا و سیما»:

صدای من صدای خس و خاشاک است. آن را پخش نکنید!

هر وقت صدایم از رادیو و تلویزیون «صدا و سیما» پخش می شود احساس شرم می کنم.

گفتگو را در اینجا بشنوید...

جنبش اعتراضات مدنی در ایران

گفتگو با احمد احرار سردبیر کیهان کندن

بیژن فرهودی در دو روز اول

ایران پس از انتخابات

گفتگو با الاهه بقراط، علی افشاری، پیمان عارف و خسرو کردپور

علی جوانمردی در تفسیر خبر

باور کن! این زمانه ی بیداد بگذرد

رضا مقصدی

بنشین کنارِ آتشم تا باد بگذرد

خاکسترِ جوانی ی ناشاد بگذرد

□ □ □

ای اَبر از کجای جهان، باز آمدی؟

باران! ببار! تا غمم با باد بگذرد

□ □ □

اینگونه سخت وُ تلخ، دهان ِ مرا مبند!

بگذار از گلوی ِ من، فریاد بگذرد

□ □ □

ای عشق! صید ِ سبز ِ تو بوده ست این دلم

دردا اگر ز صید ِ خود، صیاد بگذرد

□ □ □

نام ِ تو یادگار ِ گُل ِ گلشن ِ من ست

هرگز مباد نام تو از یاد بگذرد

□ □ □

در هر نَفَس برای دل ِ من، قفس مساز

بگذار این پرنده ام آزاد بگذرد

□ □ □

دست ِ تو می نویسدم خطاط ِ خوب ِ عشق!

شادا اگر ز دیده ی استاد بگذرد

□ □ □

شیرین ِ روزگار نمیخواهد بعد ازین

یک ذرّه از طراوت ِ فرهاد بگذرد

□ □ □

هرچند مرگ ِ برگ، سرودت کبود کرد

باور کن! این زمانه ی بیداد بگذرد

آقای خامنه ای، خیمه خلافت را از تهران به فلسطین منتقل کنید!

ه. لیله کوهی

حاج علی آقا «رهبرررررررر» چرا در نماز جمعه قبل عجز و لابه کردی، از چلاق بودن دستتان دل ما رو کباب کردی. کمی از این کوتوله محمود یاد بگیر، ببین چطور مثل شیر پاکتی می غرد، راستی شنیدی مردم به اون چی ها گفتند؟ اگه دیر رسیدی و نشنیدی حالا من برات می گم:

ما ملتیم نه امت، ما نور می خوایم نه ظلمت!

به شرافتم سوگند!

دروغ سیاستمداران در خدمت منافع و اهداف شخصی آنهاست و نه در خدمت نیاتی که اعلام می کنند. سیاستمدار دروغ می گوید، زیرا دروغ همانا رسانه اوست. او در دروغ زندگی می کند و از همین رو با آن به خوبی آشناست. . اگر سیاستمدار پاسخ به پرسشی را خارج از توانایی خود بداند و آن را فشار بر خود بشمارد، دروغ می گوید. این گونه است که برای حفظ یک دروغ باید بیست دروغ دیگر بافت. اما انکار و دروغ سیاستمداران سرانجام به یک نقطه می رسد: من نبودم!

بیست سال رهبری آیت الله خامنه ای

گفتگو با الاهه بقراط و صادق زیباکلام

مهدی فلاحتی در روی خط

نیمی از قدرت

مجله اشپیگل 20 اوت 1952

مصدق نخست وزیر که اهداف اجتماعی اش چندان تفاوتی با اهداف شاه ندارند، سرانجام در خلسه مذهبی ذوب گشت و با مذهبی ها متحد شد. امروز مصدق با تکیه بر این اتحاد است که عامل تعیین کننده قدرت در ایران به شمار می رود ولی او در عین حال زندانی این اتحاد مذهبی نیز هست.

عکس برخی از ایرانیان خارج از کشور را در همایشی از 25 تا 28 فروردین

در حضور محمود احمدی نژاد در اینجا ببینید ◄◄◄

از برنامه های تلویزیونی صدای آمریکا

در گفتگو

▪ بیست سال رهبری آیت الله خامنه ای

گفتگو با الاهه بقراط و صادق زیباکلام

مهدی فلاحتی در روی خط

▪ پیامدهای شرکت احمدی نژاد در کنفرانس ژنو

گفتگو با ناصر محمدی، جمشید فاروقی، احمد رأفت و محمدرضا شاهید

▪ انتخابات ریاست جمهوری در ایران

گفتگو با الاهه بقراط و قاسم شعله سعدی

جمشید چالنگی در تفسیر خبر

▪ هنرمندان و سینماگران و «انتخابات» در جمهوری اسلامی

گفتگو با بصیر نصیبی

بهنود مکری در شباهنگ

▪ ابی و ترانه هایش

گفتگو با ابی

بیژن فرهودی در دو روز اول

بهترین عکس خبری دوران

از یک «قهرمان مکروه»

عکس های «وال استریت ژورنال» را در اینجا ببینید:

<<Flash Point>>

درست روز ده دسامبر روز جهانی حقوق بشر مجله اشپیگل در اینترنت به ماجرای عکسی اشاره کرد که برنده جایزه پولیتزر شد ولی کسی بیست و هفت سال عکاس آن را نمی شناخت (2006)

جهانگیر رزمی که بیست و هفت سال سکوت کرد و در این مدت عکاس خانوادگی محمود احمدی نژاد شد می گوید: من یک قهرمان مکروه هستم!

Cinema Rex سینما رکس سینما رکس آبادان Cinema Rex Abadan
انتشار دوباره یک پرونده بسته نشده به استناد کیهان آن سالها

ایران، سویس امروز نیست ولی سویس پانصد سال پیش هست!

حتمااین کتاب رابخوانید:

توصیه «ژورنالیست»

به همه ایرانیان تا تصویر خود و کشور خویش را در آن بازیابند!
«سیاست عملی» و «اصلاح طلبی» در هیچ دوران و هیچ کشور

به معنای بی اخلاقی، تن دادن به خودکامگی و پای نهادن بر وجدان بیدار نبوده و نیست.
وجدان بیدار

(نام اصلی: کاستلیو علیه کالوین یا وجدانی علیه خشونت)
نوشته: اشتفان تسوایگ
ترجمه: سیروس آرین پور

نشر فرزان / تهران/ 1376

تاریخ پرچم ایران

جمهوری اسلامی به ایران امروز و جهان مدرن تعلق ندارد
Islamic Republic جمهوری اسلامی ایران Iran
ایرانیان شایسته یک نظام دمکراتیک و مبتنی بر حقوق بشر هستند