ترجمه

رواج صیغه در عربستان سعودی

مردان سعودی حالا راهی پیدا کرده اند تا روابط جنسی خود و رفتن به روسپی خانه ها را با قرآن توجیه کنند. مدتهاست که «ازدواج موقت» در جهان عرب به عنوان فحشای اسلامی جریان دارد. اما هیچ کس مانند زنان از این مقررات پدرسالارانه رنج نمی برد. مقاله روزنامه آلمانی دی ولت (01 مه) را می خوانید:

آپارتمان های مبله در ریاض پایتخت عربستان سعودی خیلی طرفدار و متقاضی پیدا کرده است. به ویژه در تعطیلات آخر هفته،  این آپارتمان ها مقصد زوج هایی هستند که برای میعاد مخفیانه خود یک فضای خانگی را به اتاق های سرد و بی روح هتل ترجیح می دهند

اغلب آنها چند ساعتی بیشتر در آنجا نمی مانند. از همین رو کارکنان این آپارتمان ها به آنها «مهمانان سریع» می گویند. زوج هایی که به این آپارتمان ها مراجعه می کنند نمی توانند قباله خود را که به طور معمول ارائه آن در عربستان سعودی ضروریست، ارائه کنند. به جای آن یک صیغه نامه نشان می دهند که بیانگر ازدواج موقت آنهاست و هر روز بیش از پیش طرفدار پیدا می کند.

در مصر، ازدواج موقت در سال 1999 توسط شیخ محمد سعید طنطاوی مشروع اعلام شد. مجمع عمومی فقهای اسلامی در مکه، در سال 2006 به تقلید از مصر یک فتوا صادر کرد که طبق آن ازدواج موقتی که در آن «زن از حق خود در مورد مسکن و هزینه زندگی صرف نظر  کند و به این وسیله موافقت خود را اعلام نماید که مرد هر وقت که خواست، شب یا روز، به خانه وی برود» مشروع است. فقهای اسلامی عربستان به وسیله این فتوا به کاهش نرخ ازدواج واکنش نشان دادند. هر روز بیش از پیش مردان جوان از تأمین هزینه عروسی و ازدواج در می مانند و صیغه به عنوان یک ازدواج ساده و بدون قید و بندهای اداری می باید این مشکل را حل کند. اما هر چه زمان گذشت، صیغه به کلاه شرعی برای زناشویی های هوسبازانه و یا فحشای آشکار تبدیل شد.

مردان عربستان سعودی به صیغه بسیار علاقه دارند و در تعطیلات خود که به سفر، از جمله به هند می روند، دختران جوان را در شهرهای توریستی مانند حیدرآباد برای یک شب یا چند روز صیغه می کنند. روزنامه های هند دادشان از مردان عرب که فقط برای سکس به آنجا مسافرت می کنند، در آمده است. مواردی از ازدواج موقت را می توان در یمن نیز دید. خانواده های تنگدست در یمن امیدوارند که با دادن دختران جوان و باکره شان به مردان مسن عرب که به آنها قول کار و ویزا می دهند، آنها زندگی بهتری پیدا کنند. اما واقعیت چیز دیگریست چرا که بعدا پدران برای باز گرداندن دخترانشان باید به مرز یمن و عربستان بروند تا آنها را که توسط به اصطلاح شوهرانشان در آنجا رها شده اند به خانه باز گردانند.

استثناء در مورد زنان ثروتمند

این مقررات مردانه در مورد زنان بی شوهر و ثروتمند استثناء قائل می شود. به این ترتیب که این گروه از زنان می توانند در سفرهای تجاری و یا تعطیلات خود در خارج به صیغه مردان در آیند و یا مردان را به صیغه خود در آورند. آنها پس از اینکه به عربستان سعودی بازگشتند، برای شوهران سابق [از همین ازدواج موقت] یک اتومبیل یا ساعت گران قیمت به عنوان تشکر هدیه می فرستند. امروز می توان در اینترنت و یا از طریق اس ام اس زن صیغه ای یا مرد صیغه ای پیدا کرد. بنگاه هایی نیز وجود دارند که به کار دلالی زوج ها مشغولند.

ممکن است ازدواج موقت برای سنّی ها یک پدیده تازه باشد. برای شیعیان اما یک عمل رایج است. پانزده سال پیش بود که علی اکبر هاشمی رفسنجانی، رییس جمهوری پیشین جمهوری اسلامی در ایران، ازدواج موقت را مطرح کرد که در آنجا «مُتعه» نامیده می شود. او گفت که متعه برای مرد و زن راهیست تا نیازهای جنسی خود را ارضا کنند. او هم چنین یادآوری کرد که حتی لازم نیست این ازدواج را در نزد یک روحانی به انجام رساند. کافیست که زن و مرد نزد خود قسم بخورند.

در ژوئن 2007 مصطفی پورمحمدی وزیر کشور جمهوری اسلامی در تلویزیون گفت که صیغه امکانی برای حل مشکلات اجتماعی است. شصت درصد از جمعیت ایران جوانتر از سی ساله هستند. بسیاری از آنها نمی توانند ازدواج های سنگین و گران را تقبل کنند. به گفته پورمحمدی که خودش آخوند است، اسلام دین پربار و همه جانبه ای است که برای همه مشکلات یک راه حل دارد.

آخوندها ازدواج موقت را بر اساس آیه 24 سوره نساء توجیه می کنند: «و زنان شوهردار، مگر ملک یمین تان [کنیزتان]، این فریضه الهی است که بر شما مقرر گردیده است، و فراتر از این بر شما حلال گردیده است که با صرف اموال خویش، پاکدامنانه و نه پلیدکارانه به دست آورید، و آن زنانی که [به صورت متعه] از آنان برخوردار شوید، باید مهرهایشان را که بر عهده شما مقرر است، به آنان بپردازید، و در آنچه پس از تعیین مهر به توافق رسید، گناهی بر شما نیست که خداوند دانای فرزانه است» [ترجمه بهاءالدین خرمشاهی].

برای روحانیان محافظه کار و هم چنین مدافعان حقوق زنان، ازدواج موقت نوعی فحشای قانونی شده است. به نظر آنها بسیاری از بیوگان، زنان طلاق گرفته و یا زنان تنها فقط به دلایل مالی به ازدواج موقت تن می دهند. برای بسیاری از زنان جوان، پس از چند ازدواج موقت، مشکل است که بتوانند یک شوهر درست و حسابی پیدا کنند. بعلاوه، کودکانی که از ازدواج موقت به وجود می آیند، و شمار آنها در ایران به  هزاران می رسد، از نظر قانونی وضعیت نامشخص دارند.

در صیغه ای که بین شیعیان رایج است، لازم نیست مرد و زن با یکدیگر زندگی کنند. دلیل اش ممکن است شرایط واقعی و یا مدتی که بر روی آن توافق شده است، باشد. زنان و مردانی که ازدواج کرده اند، نمی توانند ازدواج موقت کنند. تفاوت بزرگی که بین شیعیان و سنیان در مورد ازدواج موقت وجود دارد این است که مرد شیعه در کنار زنی رسمی خود می تواند سه ازدواج موقت متناوب دیگر داشته باشد.

-------------------------------------------------

توضیح مترجم: در این مقاله  که در یک رسانه معتبر آلمانی منتشر شده است، مانند بسیاری از مقالات دیگر درباره کشورهای خاورمیانه، سه غلط وجود دارد که در یادداشتی به اطلاع نویسنده آن رسانده شد. یکی اینکه «روحانیان محافظه کار» مانند مدافعان حقوق زنان، ازدواج موقت را «فحشای قانونی» نمی شمارند. بلکه در عمل آنها جزو کسانی هستند که این کلاه شرعی را تبلیغ و ترویج می کنند. دیگر اینکه فقط زنانی که ازدواج کرده اند نمی توانند ازدواج موقت کنند، وگرنه مردان ازدواج کرده می توانند بی نهایت صیغه داشته باشند (بند 2 ماده 900 و ماده 901 قانون مدنی). و سوم، «مرد شیعه در کنار زن رسمی خود می تواند سه ازدواج موقت متناوب دیگر داشته باشد» بی پایه است. طبق همان دو ماده بالا، مرد می تواند چهار زن عقدی و رسمی و بی نهایت زن صیغه ای داشته باشد.

| © 2001-08 | | alefbe - journalist | | berlin | | germany |