مقاله

محور جمهوری اسلامی و ونزوئلا

انزوای جمهوری اسلامی در جامعه بین المللی سبب شده تا دوستانش به رؤسای کشورهایی مانند کوبا و ونزوئلا و اخیرا بولیوی محدود شود. در زیر تفسیر روزنامه دی ولت (23 مارس) را در مورد خطر همکاری تروریسم اسلامی و ضدامپریالیست های چپگرا را می خوانید:

اینکه چاوز رییس جمهوری ونزوئلا اخیرا از برنامه های اتمی جمهوری اسلامی به پشتیبانی پرداخت و از رییس جمهوری بنیادگرای آن برای دیدار از ونزوئلا دعوت به عمل آورد، چیزی بیش از یک ژست بود. در عین حال سخنان ضد فاشیستی چاوز اما سبب نشد که وی با محمود احمدی نژاد که  منکر هولوکاست و کشتار یهودیان است و پرچم نابودی اسراییل را به اهتزاز در آورده است، ابراز همبستگی نکند. تازه چاوز یک چیز هم بر حرفهای احمدی نژاد اضافه کرد و در پیام کریسمس خود یهودیان را قاتل عیسی مسیح نامید که می خواستند تمام ثروت دنیا را به تصرف خود درآورند.

وجوه مشترک ایران و ونزوئلا کم است و هر دوکشور از نظر فرهنگی و جغرافیایی بسیار از هم فاصله دارند به طوری که همزبانی آنها با یکدیگر نمی تواند خطری به وجود آورد مگر در سازمان ملل که چاوز با پشتیبانی از رژیم ملایان می تواند چوب لای چرخ جامعه جهانی بگذارد. شاید به همین دلیل دولت آمریکا ترجیح داد اتهام از میان برداشتن فیزیکی هوگو چاوز را تکذیب کند. اما سکوت واشنگتن در مورد محوری که بین چاوز و احمدی نژاد شکل گرفته و تا فیدل کاسترو و مارولس (رییس جمهوری جدید و چپگرای بولیوی) امتداد می یابد، به این معنی نیست که کاخ سفید چالشی را که در برابرش قرار دارد جدی نمی گیرد.

در حال حاضر فتیله مشتعل دو جریان را می توان در جهان تشخیص داد. از این دو، تروریسم اسلامی خطرناکتر از دیگری است. امپریالیسم ستیزی برعکس تروریسم اسلامی یک کالای بی مشتری ایدئولوژیک است که حتی در کوبا و کره شمالی هم دیگر خریداری ندارد و بیشتر در خدمت شعارهای ضد آمریکایی است که در میان چپ مد شده و می تواند مخالفان جهانی شدن (گلوبالیسم) را به خیابان ها بکشاند. لیکن با این وجود و به همین دلیل که امپریالیسم ستیزی ریشه های مارکسیستی دارد و بخشی از روشنگری جهان غرب به شمار می رود، نمی تواند هیچ وجه مشترکی با غضب اسلامی داشته باشد. با این همه پیام تبریک دوستانه چاوز به مناسبت رسیدن احمدی نژاد به مقام ریاست جمهوری، که چاوز دوستی خود را با وی در دوران تصدی بر شهرداری تهران آغاز کرده بود، نشان می دهد تا چه اندازه استدلال ها و مرزها را می توان جابجا کرد. از همین رو باید نسبت به این نزدیکی نگران بود. چرا که وقتی فتیله مشتعل تروریسم اسلامی به شعله ضد امپریالیستی می رسد، خطر یک آتش سوزی گسترده وجود دارد.

بی دلیل نیست که نفوذ روزافزون «مشاوران» کوبایی در دستگاه امنیتی رژیم چاوز، که از چریکهای قاچاقچی مواد مخدر و شورشیان کلمبیایی هم حمایت می کند و با تهران قرارداد ساختن یک «کارخانه تولید کود» بسته است، بین همسایگان ونزوئلا نگرانی های مختلفی به وجود آورده است.

| © 2005 | | alefbe - journalist | | berlin | | germany |