|
|
|
مقاله |
|
کارت قرمز برای فحشای اجباری
انجمن زنان در آلمان به حرکتی گسترده علیه ورود تقریبا چهل هزار روسپی اجباری به آلمان دست زده است که قرار است به مناسبت برگذاری جام جهانی فوتبال در تابستان آینده به این کشور وارد شوند. اداره امور جنایی این کشور نیز از این حرکت پشتیبانی می کند. لیکن هیچ خبری از اعتراض بازیکنان و فدراسیون سراسری فوتبال نیست. فشرده گزارش مجله سیاسی زنان «اما» Emma را (ژانویه و فوریه 2006) می خوانید:
روز 2 سپتامبر 2005 اولیور کان دروازه بان تیم ملی فوتبال آلمان نامه ای از سوی جامعه زنان آلمان دریافت کرد که در آن آمده بود: «خدمت محترم آقای کان، بر اساس گزارش مطبوعات قرار است به مناسبت جام جهانی فوتبال در شهرهای برگذارکننده این مسابقات بر شمار روسپیان افزوده شود و یا بهتر بگوییم روسپیان بیشتری عرضه شوند. بسیاری از این زنان داوطلبانه به آلمان نمی آیند.» در ادامه نامه از دروازه بان تیم ملی فوتبال آلمان خواسته شده تا به کسانی که با خرید و فروش زنان تجارت می کنند، کارت قرمز نشان دهد: «صریحا به آنها بگویید که شما نمی خواهید ورزش خود را در رابطه با پایمال کردن حقوق و حیثیت زنان ببینید! به آنها نشان دهید که شما در چشم بسیاری از مردم «مردان راستین» هستید. مردان درستی که مخالف خرید و فروش انسان و روسپیگری اجباری هستند!» اولیور کان چیزی نگفت. یاران دیگر او در تیم ملی فوتبال نیز که نامه های مشابه دریافت کردند، ساکت ماندند. تنها ینس لمان دروازه بان شماره دو تیم ملی یک ای میل فرستاد و قول داد در این باره با همکاران خود صحبت کند. به اعضای تیم ملی توصیه شده بود که پیشاپیش درباره پاسخ به این پرسش که نظرشان درباره روسپیگری اجباری چیست، خوب فکر کنند. چرا که این پرسش در ماه های آینده نه تنها از سوی یازده میلیون عضو جامعه زنان آلمان، بلکه از طرف اداره جنایی آلمان و هم چنین سازمان عفو بین الملل نیز مطرح خواهد شد. هم اکنون این موضوع مطرح است که چه اقداماتی در این زمینه باید صورت گیرد و از ژورنالیست های ورزشی و هم چنین شهرداران دوازده شهری که این مسابقات در آنها برگذار می شود، دعوت شده تا به این اعتراض سراسری بپیوندند. همه خود را از همه جهت برای جام جهانی آماده می کنند. از هتل داران تا صاحبان کافه ها با شادی بسیار منتظر حدود سه میلیون مرد طرفدار فوتبال از سراسر جهان هستند. این مردان از 9 ژوئن به مدت یک ماه باید کیسه آلمانی ها، از جمله قوادان و پا اندازان را که کالایی به نام زن عرضه می کنند، پر کنند [زبان های غربی از جمله آلمانی در این زمینه بی تکلف تر و صریح تر از زبان فارسی است و برای تاجران زن کلمه صریح تری به کار برده می شود که هنوز در میان ایرانیان و مطبوعات فارسی تابوست و هم چنین یک دشنام رکیک به شمار می رود!- مترجم] صاحبان روسپی خانه ها و تاجران زن از شادی سودی که بر اساس این رویداد عظیم مردانه به جیب خواهند زد، دست ها را به هم می مالند. سی تا چهل هزار روسپی اجباری برای جام جهانی به ویژه از کشورهای اروپای شرقی به آلمان قاچاق می شوند تا در خدمت طرفداران فوتبال قرار گیرند. ورزش همگانی و فحشا دو روی یک سکه هستند. این واقعیت پیش از المپیک 2004 در آتن آشکار بود. در آتن در کنار ورزشکاران، هزاران روسپی (اجباری) از سراسر جهان در اردوگاه های خود جای گرفتند. اینک زمان آن رسیده است تا بازیکنان و فعالان ورزشی چشم بر این واقعیت نبندند. فعالان پیرامون نور سرخ [روسپی خانه ها] نیز خود را مجهز می کنند. در برلین در نزدیکی ورزشگاه بزرگ این شهر یکی از بزرگترین روسپی خانه های آلمان ساخته شده و قوادان می خواهند یک راه جداگانه از ورزشگاه به این روسپی خانه بکشند تا طرفداران فوتبال بلافاصله پس از بازی بتوانند به آنجا بروند. در هامبورگ، شهری که پلیس در ماه نوامبر یک باند 85 نفره خرید و فروش روسپی را دستگیر و سیصد زن را که به فحشا وادار شده بودند آزاد کرد، اقدامات جدی در این زمینه آغاز شده است. در دورتموند حتی خود شهر همکاری می کند تا بهترین شرایط را برای تجارت با پیکر زنان فراهم آورد. تیم ملی فوتبال آلمان تا کنون همکاری های خوبی در زمینه کمک به کودکان گرسنه جهان و هم چنین با یونیسف داشته است لیکن حاضر نیست در این زمینه یک موضع رسمی بگیرد. خانم هنی انگل رییس انجمن زنان این بی عملی را «زننده» می نامد و می گوید: «مگر خرید و فروش زنان پایمال شدن حقوق بشر نیست؟» اینک اتحادیه سراسری زنان که 55 میلیون عضو دارد با خیل دانش آموختگان، حقوقدانان و انجمن های مذهبی وابسته به کلیسا و احزاب سیاسی برای یک اقدام سراسری آماده می شود تا کارت قرمز به عاملان فحشای اجباری نشان دهد. هدف آنها این است که از طریق رسانه های همگانی از برگذاری جام جهانی فوتبال استفاده کنند و حساسیت جامعه را نسبت به موضوع فحشای اجباری برانگیزند. نخستین مردان نیز نسبت به این موضوع واکنش نشان داده اند. از جمله آقای مارتین روسووسکی رییس یکی از انجمن های پروتستان با اعلام همکاری با جامعه زنان گفته است: «مردان آگاه هرگز از قربانیانی که حاصل خرید و فروش انسان هستند، سوء استفاده نمی کنند.» اداره جنایی آلمان امیدوار است مشابه این پیام را از فوتبالیست های تیم ملی آلمان بشنود. سخنگوی این اداره می گوید: «به نظر من این وظیفه برگذارکنندگان جام جهانی است که با ما همکاری کنند. تأمین امنیت مسابقات جام جهانی تنها این نیست که طرفداران فوتبال با جسم ارضاء شده به خانه های خود بروند!» انجمن «ببینید و عمل کنید!» وابسته به سازمان عفو بین الملل نیز که از دو سال پیش در سراسر جهان برای محو خشونت علیه زنان مبارزه می کند، سکوت فدراسیون فوتبال آلمان را «چیز عجیبی» می داند چرا که «خود جام جهانی یکی از دلایل این مشکل است!» شاید سرانجام اعضای تیم ملی فوتبال آلمان هم چیزی در این باره بگویند.
|
|
| © 2005 | | alefbe - journalist | | berlin | | germany | |
