ترجمه

آیا دیوانه تهران به اندازه هیتلر خطرناک است؟

روزنامه «بیلد» پرخواننده ترین و جنجال سازترین روزنامه آلمان است که گفته می شود بهترین ژورنالیست ها با آن همکاری می کنند. این روزنامه روز 18 ژانویه با چاپ این عکس در صفحه دوم خود که هیتلر و احمدی نژاد را در یک ژست مشابه نشان می دهد، از آنجا که هیتلر را «دیوانه برلین» می نامیدند، می پرسد: آیا دیوانه تهران به اندازه هیتلر خطرناک است؟

رالف جوردانو نویسنده 82 ساله آلمانی که در رمان های متعدد به مسئله یهودیان و از جمله پیگرد خانواده اش در دوران هیتلر پرداخته است در مقاله ای برای «بیلد» در مقایسه هیتلر و احمدی نژاد چنین می نویسد:

تردیدی نیست که آلمان هیتلری یک مورد منحصر به فرد در تاریخ بوده و هست. ولی رژیم نازی در آلمان با در پیش گرفتن سیاست منفعل از سوی کشورهای خارجی بود که نیرومند شد و ویرانگری آن در پایان آشکار گشت. این همان خطایی است که جامعه بین المللی در مورد این رییس جمهوری اسلامی در ایران که نامش را نمی توان بر زبان آورد نباید مرتکب شود.

نفرتی که این مرد علیه یهودیان ابراز می کند و هم چنین آرزوی نابودی اسراییل و در کنار آن برنامه ریزی برای به دست آوردن بمب اتمی که حتی دیگر آن را پنهان هم نمی کنند، تکان دهنده است. بمبی که صلح جهانی را در آغاز قرن بیست و یکم بسی بیش از زرادخانه های تسلیحاتی روسیه و آمریکا در دوران جنگ سرد تهدید می کند.

در تسویه حساب های قدیمی مقدار معتنابهی خردگریزی و هم چنین موارد پیش بینی نشده نهفته است که می بایست به جهان هشدار بدهد. ولی آیا چنین است؟ آیا جهان از خشم در برابر این رییس جمهوری اسلامی فریاد می کشد؟ کجاست آن واکنش های روشن و قاطع اتحادیه اروپا و سازمان ملل متحد؟ تنها چیزی که شنیده می شود بیش از همه آهنگ کلمات چند سیاستمدار اتحادیه اروپا و کوفی عنان دبیرکل سازمان ملل متحد است مبنی بر اینکه مشغول بررسی و بحث و اقدام هستند، ولی فقط نباید کار به شورای امنیت کشیده شود...

مدتهاست که قطعی شده جهان مدرن و روشنی یافته باید به این تحریکات هدفمند رژیم واپسمانده و جنایتکار ملایان به شدت واکنش نشان دهد و راه های سیاسی و دیپلماتیک را به شیوه ای در پیش گیرد که راه حل نظامی در  کنار آن دیگر تابو نباشد. جای این پس زمینه تهدید آمیز بین المللی تا کنون خالی بوده است و این مهلک است.

اگر تاریخ با نمونه آلمان هیتلری درسی به ما آموخته باشد، همانا این است که انفعال، انتظار، تردید و فرصت طلبی همواره دیکتاتورها را نیرومندتر می سازد. از همین رو باید به جمهوری اسلامی در ایران و زمامدارانش بدون هرگونه سوء تفاهمی فهماند: دیگر تمام شد! بیش از این تحمل نخواهیم کرد!

بازی بر سر دمکراسی و آزادی برای همه ما و در نهایت برای جوامع اسلامی است.

| © 2005 | | alefbe - journalist | | berlin | | germany |