|
|
|
ترجمه |
|
جنگ دیگران در خاک لبنان
ولید جنبلاط رهبر دروزی های لبنان در گفتگویی با روزنامه اتریشی «وین» (31 اوت) به نقش سوریه و جمهوری اسلامی در بحران لبنان پرداخت که فشرده آن را می خوانید:
س: آیا پس از پایان درگیری بین اسراییل و نیروهای شبه نظامی شیعیان این امکان وجود دارد آن گونه که قطعنامه 1559 سازمان ملل مقرر کرده است، واحدهای حزب الله را در ارتش لبنان ادغام کرد؟ ج: این تصمیم به حزب الله بستگی دارد. تنها پس از یک آتش بس معلوم خواهد شد که آیا حزب الله در ارتش لبنان سازمان دهی خواهد شد و یا از این درگیری یک دولت ضعیف در خواهد آمد. در این صورت سیاست حزب الله نه از سوی مردم لبنان، بلکه از سوی دیکتاتورهای ایران و سوریه دیکته خواهد شد. س: شما در یک گفتگو پیشاپیش از پیروزی حزب الله سخن گفتید، چرا؟ ج: حزب الله در سال 2000 موفق شد زیرا اسراییل را به عقب نشینی از لبنان وا داشت. به نظر می رسد اسراییل از آن شکست چیزی نیاموخت. در درگیری های زمینی در جنوب لبنان در اواخر هفته گذشته، اسراییل شکست خورد. اگر اسراییلی ها هم چنان برای اشغال لبنان تلاش کنند، باز هم شکست خواهند خورد. الان بستگی به این دارد که آیا حزب الله پیروزی خود را خرج لبنان کند و یا اینکه این پیروزی را به رژیم های سوریه و ایران ببخشد. من فکر می کنم از هم اکنون زوال دولت اسراییل آغاز شده است. س: شما اوایل ماه ژوئن در چهارچوب گفتگوی ملی با نصرالله ملاقات داشتید. آیا باز هم دست یکدیگر را خواهید فشرد؟ ج: موضوع بر سر دست فشردن نیست. مسئله همانا چهارچوب های سیاسی و مسئولیت سیاسی است: حزب الله با ربودن دو سرباز اسراییلی سبب جنگ شد. اگر او تصمیم بگیرد حاکمیت لبنان را بپذیرد، آنگاه راه حل هم وجود خواهد داشت. س: منظورتان این است که می توان از درهم پاشیده شدن جامعه لبنان جلوگیری کرد؟ ج: من لبنانی هستم. نصرالله هم لبنانی است ولی سازمانش از سوی ایران مسلح می شود. چطور ممکن است دو جریانی که تا این اندازه با هم تفاوت دارند، با یکدیگر آشتی کنند؟ قسان توئینی ناشر و نماینده پارلمان ما درباره آخرین جنگ داخلی لبنان نوشت این جنگ دیگران بود که در خاک ما به راه افتاد. امروز نیز همینطور است. س: پدر شما در جریان جنگ داخلی به قتل رسید و احتمالا به دست جاسوسان سوری. آیا نمی ترسید؟ ج: مسئله این نیست. مسئله این است که لبنان چگونه می تواند از این چالش های بزرگ جان به در ببرد. از یک سو دیکتاتور [سوری] پشت درهایش ایستاده که می خواهد خاکش را ببلعد و از سوی دیگر آن احمدی نژاد است که نماینده حکومت مذهبی است و از لبنان به عنوان میدان نبرد استفاده می کند تا منافع انقلاب اسلامی را پیش ببرد. س: آیا آمریکا نیز از لبنان به عنوان میدان جنگ با ایران استفاده نمی کند؟ ج: آمریکا از موقعیت اسراییل دفاع می کند، آن هم به طور نظامی. من این را می پذیرم. ولی باید دید که این بار جنگ را اسراییلی ها راه نینداختند. معلوم است که آمریکا باید سیاست شکست خورده خود را در خاورمیانه تغییر دهد و سرانجام شروع کند به اینکه یک راه حل عادلانه برای فلسطینی ها پیاده کند. چرا که تنها افراطیون منطقه از نصرالله تا بشار اسد و احمدی نژاد از سیاست اشتباه آمریکا سود می برند. اینها هستند که از سیاست شکست خورده آمریکا کیف می کنند. س: فکر می کنید حزب الله حضور سربازهای سازمان ملل را در جنوب لبنان بپذیرد؟ ج: همانطور که گفتم حزب الله باید تصمیم بگیرد که طرفدار لبنان است یا علیه آن. و این همه بستگی به این دارد که آیا حزب الله شرایط ارتش صلح را می پذیرد یا نه. به نظر من خطر گسترش تروریسم در لبنان وجود ندارد مگر آنکه سوریه مرزهای خود را همانطور که در مورد عراق عمل کرد بگشاید و به بهانه مبارزه با آمریکا به اسلامیست ها امکان دهد تا وحدت کشور را به خطر بیندازند. س: تقسیم کار بین نیروهای سازمان ملل و ارتش لبنان چگونه است؟ ج: ده بیست هزار سرباز بین المللی موظفند از دولت لبنان محافظت کنند. ارتش لبنان هم چنان محافظت از مرزهای بین لبنان و سوریه را بر عهده خواهد داشت که از آنجا سلاح های جمهوری اسلامی وارد لبنان می شود. این همیشه روشن بود که ارتش لبنان در موقعیتی نیست که بتواند با ارتش اسراییل بجنگد. وظیفه ارتش لبنان این است که پیمان آتش بس 1949 با اسراییل را حفظ کند و آتش بس در عمل چیزی جز موقعیت جنگی نیست.
|
|
| © 2005 | | alefbe - journalist | | berlin | | germany | |
