|
حمله اتمی به ایران
· ●
آمریکا پیش از انتخابات کنگره در نوامبر 2006 به ایران حمله خواهد کرد
دانیل السبرگ
Daniel Ellsberg
یکی از کارمندان سابق وزارت دفاع آمریکاست. با مدارکی که وی در سال 1971 درباره
سیاست پنتاگون در مورد جنگ ویتنام منتشر کرد، جنجال بزرگی بر پا شد. فشرده
گفتگوی روزنامه آلمانی و چپگرای «تاتس»
taz
را با السبرگ که آمریکا را به شدت مورد انتقاد قرار می دهد می خوانید:
س: مأموریت نظامی آمریکا در عراق بیش از پیش با مقاومت افکار عمومی روبرو می
شود. بوش در سیاست داخلی نیز زیر فشار است. حتی جمهوری خواهان هم به او فشار می
آورند. آیا به زودی شاهد خروج نیروهای آمریکایی از عراق خواهیم بود؟
ج: بسیاری از
آمریکاییان امیدوارند که بوش به دلایل سیاسی و یا به دلیل هزینه بالا مجبور شود
ارتش آمریکا را از عراق خارج کند. من گمان نمی کنم چنین شود. هیچ دولتی، چه
جمهوری خواه و چه دمکرات، حاضر نیست پایگاه های نظامی در عراق را رها کند. به
جای بیرون رفتن از عراق، ما بیشتر وارد خواهیم شد.
س: اما آمریکا مجبور شد از ویتنام خارج شود.
ج: بله، ما نهایتا
از ویتنام خارج شدیم، ولی همان هم ده سال طول کشید. بعلاوه، در ویتنام نفت نبود
و پایگاه های ما در آنجا برای آمریکا اهمیت استراتژیک نداشتند. اگر پایگاه های
ما آنجایی نبودند که الان هستند، یعنی درست وسط مناطق نفتی، نزدیک اسراییل،
نزدیک ایران و از این طریق کاملا در خدمت مأموریت های احتمالی، من اینطور صریح
به آن اشاره نمی کردم.
س: یعنی خروج آمریکا از عراق در کار نیست.
ج: عمر من کفاف
نخواهد داد. عمر شما نیز هم چنین! شاید عمر فرزندانتان هم کفاف ندهد. من فکر می
کنم ما برای همیشه در عراق خواهیم ماند.
س: ولی صحبت هایی که در آمریکا جریان دارد، تصویر دیگری ارائه می کنند.
ج: آدمها حدس و
گمان می زنند که شاید خروج آمریکا سال دیگر پیش از انتخابات سال 2006 و یا شاید
در سال 2009 انجام شود. ولی اینها واقعی نیست. من هر چه بتوانم انجام می دهم تا
این وضعیت را تغییر دهم ولی فکر نمی کنم موفق شوم.
س: شما در سال 1971 با انتشار مدارک سری وزارت دفاع آمریکا سبب شدید افکار
عمومی به شدت بر دولت فشار بیاورد تا از ویتنام خارج شود. آیا الان هم به
«اسناد پنتاگون» برای خروج از عراق نیاز داریم؟
ج: متأسفانه من آن
اقدام را سالها دیر و پس از آن انجام دادم که جنگ مدتها بود شروع شده بود. کاش
«اسناد پنتاگون» را در سال 1964 یا 65 که به آنها دسترسی داشتم منتشر می کردم
تا چه بسا مانع جنگ می شد.
س: ولی پیش از جنگ عراق اعتراضات گسترده جهانی وجود داشت و با این همه نتوانست
مانع جنگ بشود.
ج: دست کم این بخت
وجود دارد که بتوان از حمله بعدی جلوگیری کرد. ولی من فکر نمی کنم ما در آمریکا
به تنهایی بتوانیم به این هدف برسیم.
س: آیا منظورتان حمله به ایران است؟
ج: من فکر می کنم
دولت کنونی آمریکا به احتمال خیلی زیاد یک حمله هوایی به ایران انجام خواهد
داد. آن هم در زمانی که از نظر سیاسی برایش مناسب باشد. این حمله می تواند همین
امسال باشد و یا در سال آینده. به هر حال فکر می کنم پیش از انتخابات کنگره در
نوامبر 2006 باشد.
س: اگر اپوزیسیون در آمریکا نتواند از این اقدام جلوگیری کند، چه کسی می تواند؟
ج: یک موضع قوی از
سوی اروپا این حمله را صد در صد منتفی نخواهد کرد. ولی اگر دولت های اروپایی می
توانند با ارائه یک موضع کاملا روشن، احتمال آن را به شدت کاهش دهند.
س: چه کسی در آمریکا می تواند بر این روند تأثیر بگذارد؟
ج: نباید انتظار
داشت که بتوان کاخ سفید را از چنین حمله ای ترساند. ولی مطمئنا این امکان وجود
دارد که بتوان بر افکار بخشی از دولت در سواحل شرقی تأثیر گذاشت. آنها افرادی
هستند که به روابط آمریکا با اروپای غربی بسیار اهمیت می دهند. باید برای این
افراد روشن ساخت آنچه آمریکا در سر می پروراند، برای اروپاییان یک حمله غیر
قابل قبول است.
س: اروپاییان به چه وسیله می توانند آمریکا را تهدید کنند؟
ج: به نظر من خروج
از ناتو در صورت حمله آمریکا به ایران می تواند تهدید مناسبی باشد.
س: این تهدید اصلا واقعی نیست.
ج: اگر کار تا
آنجا پیش رود که قرار باشد سلاح اتمی علیه ایران به کار گرفته شود، آنگاه باید
برای آمریکا روشن ساخت که این اقدام پایان کار ناتو خواهد بود. ناتو دیگر نمی
تواند به عنوان پیمانی وجود داشته باشد که با سلاح اتمی به کشوری حمله کرده که
آن کشور به هیچ کدام از اعضای ناتو حمله نکرده است.
س: یعنی شما فکر می کنید ممکن است علیه ایران سلاح اتمی به کار رود؟
ج: نخستین حمله
این گونه خواهد بود که سلاح اتمی در مناطقی که مردم زندگی می کنند، به کار نرود
تا افکار عمومی جهان شوکه نشود.
س: آیا شما پیامی برای اروپا دارید؟
ج: اروپا و بقیه
جهان از حالا باید به این فکر کنند چگونه به بهترین شکل می توانند با یک آمریکا
به شدت مستبد و توسعه طلب زندگی کنند. من از یک چشم انداز بسیار تیره صحبت می
کنم.
|
