ژورنالیست/ترجمه/رژیم ایران را به هر قیمت باید متوقف کرد!

ترجمه

رژیم ایران را به هر قیمت باید متوقف کرد!

روزنامه اتریشی «استاندارد» (7 مه) درباره توصیه هایی که خانم پلاسنیک وزیر امور خارجه این کشور در کویت در مورد متوقف ساختن خشونت در عراق و توقف برنامه اتمی جمهوری اسلامی «به هر قیمت» دریافت داشت چنین می نویسد:

چه چیز در منطقه بیش از همه ترس بر می انگیزد؟ برنامه اتمی جمهوری اسلامی یا گسترش خشونت در عراق؟ برای توقف هر دو مورد جامعه بین المللی و هم چنین آمریکا راهی نمی یابند.

در باز می شود و خانم اورسولا پلاسنیک وزیر امور خارجه اتریش و شیخ محمد صباح السالم الصباح همتای کویتی وی به کنفرانس خبری وارد می شوند. کنفرانس خبری در وزارت امور خارجه کویت امری نادر است. به جای آن مهمانی های بیخود می دهند. به ویژه آخر هفته ها که مهمانان اروپایی به پایتخت کویت می آیند.

در این کنفرانس الصباح می گوید: «ما 27 سال هرج و مرج را پشت سر گذاشته ایم. در مورد مسئله امنیت و ثبات ما یک نسل را از دست داده ایم» و تأکید می کند در کنفرانس عراق در شرم الشیخ «پیشرفت های مثبتی» وجود داشت و با اشاره به ضرورت پایان دادن به جنگ گروه های مختلف در عراق، درباره برنامه اتمی ایران می گوید: «برادران ایرانی ما به ما لطف خواهند کرد اگر با آژانس بین المللی انرژی اتمی همکاری کنند تا تحریم ها لغو شوند».

وزیر خارجه اتریش نیز از جمهوری اسلامی می خواهد در برنامه اتمی «شفافیتت و روشنی» به خرج دهد. او تأکید می کند اصلا نمی فهمد چرا رژیم ایران «بسته پیشنهادی وین» را که حامل توافق و تشویق بود نپذیرفت. از سوی دیگر «27 سال عدم ارتباط بین ایران و آمریکا» الزاما اثر مثبتی روی این مناسبات نداشته است.

حال اگر تمامی تلاش های سیاسی در مورد برنامه های اتمی ایران به جای نرسد چه اتفاقی خواهد افتاد؟

شیخ الصباح وزیر خارجه کویت این پرسش را دور می زند و می گوید: «وقتی استاد بودم همیشه به سئوال های «اگر» جواب می دادم. ولی به عنوان وزیر خارجه دیگر این کار را نمی کنم».

پاسخ آماده چنین فرض هایی نزد همکاران سابق این استاد اقتصاد است که با شوق زیاد به آن می پردازند.

مصطفی العانی در مرکز تحقیقات خلیج در دوبی کار می کند که از سوی عربستان سعودی تأمین مالی می شود. او با صراحت سخن می گوید و به این موضوع اشاره می کند که تهران در سال 2002 تصمیم گرفت بمب اتمی بسازد: «ما توصیه می کنیم رژیم ایران را به هر قیمت متوقف کنید!» و اگر تلاش های سیاسی به جایی نرسند، دو سناریوی بسیار بد بیشتر وجود نخواهد داشت: یا ملایانی که بمب دارند و یا مداخله نظامی که می تواند با حملات متقابل از جمله از سوی حزب الله و حماس روبرو شود. العانی که عراقی تبار است می افزاید: «من با سناریوی دوم بهتر می توانم کنار بیایم».

به نظر العانی حمله هوایی آمریکا به تأسیسات اتمی جمهوری اسلامی باید از آبهای بین المللی صورت گیرد چرا که برای آن به پایگاه های مستقر در خلیج نیازی نیست. ممکن است جمهوری اسلامی به این حملات با راکت های شهاب و هم چنین عملیات تروریستی پاسخ دهد. او در پرانتز می افزاید: «ولی تروریسم در این منطقه کم خطرترین تهدید به شمار می رود!» العانی ادامه می دهد که حمله به تأسیسات نظامی رژیم تهران برنامه اتمی آنها را دست کم ده سال به عقب می اندازد و به راه انداختن مجدد آنها به شدت گران تمام خواهد شد. در عین حال این حمله به کشورهای خلیج فرصت می دهد تا خود را از نظر تکنیک مجهز کنند.

العانی در مورد افکار عمومی کشورهای خلیج می گوید بر عکس آنچه در غرب تصویر می شود، افکار عمومی این کشورها به شدت طرفدار این حمله نظامی است. آمریکا در این کشورها منفور نیست و ایرانیان هم چندان محبوب نیستند. آن هم به این دلیل که «سلاح های اتمی ایران نه آمریکا و اسراییل، بلکه ما را در خلیج هدف گرفته اند».

در مورد عراق، العانی بر این عقیده است که با خروج نیروهای آمریکا از عراق این کشور گرفتار یک جنگ داخلی بزرگ خواهد شد که پای سعودیها و ایرانیها و ترکها نیز به آن کشیده خواهد شد: «ما در منطقه قربانی اشتباهات آمریکا می شویم. آمریکا طالبان و صدام را سرنگون کرد و دست اسرائیلی ها را در جنگ لبنان باز گذاشت. القاعده به جای خدا باید به درگاه بوش دعا کنند».

ندعالمصطفی از مرکز مطالعات استراتژیک و آینده نگری در دانشگاه کویت نظر دیگری دارد: «باید جنبه های دیگر موجود را در نظر گرفت. امروز در کشورهای خلیج مردم برای نخستین بار به طور جدی از دمکراسی و تحزب صحبت می کنند. فقط مشکل این است که آنها این موضوعات را با هرج و مرج عراق و جنگ پیوند می زنند». ولی او به طور کلی نسبت به اوضاع عراق خوشبین تر از جو عمومی است. به نظر او آمریکا از عراق خارج نخواهد شد بلکه مأموریت آنها به عنوان نیروی اشغالگر می تواند بر عهده ارتش محافظ سازمان ملل گذاشته شود.

و در مورد ایران؟ المصطفی تأکید می کند: «منطقه خلیج بدون تصور نفوذ ایران توهمی بیش نیست. بمباران تأسیسات اتمی مشکلی را حل نمی کند چرا که از کجا می توانیم بدانیم که با این کار یک فاجعه هسته ای به بار نخواهیم آورد؟»