Logo

شعر

 

به عزیزان سفرکرده

 

 

 

 

 

 

 

ای سفرکرده نور چشمانم              ای گل باغِ زندگانی من

ای بلور نگاه روشن تو                    نقشی از جلوه جوانی من

 

تا سفر کرده ای ز شهر و دیار           رو به هر سو که می کنم خالیست

جز امید دوباره دیدن تو                   دیگرم هیچ  انتظاری نیست

 

دوریت گرچه سخت و جانفرساست     لیک من از امید سرشارم

عکس تو در کنار آینه ای                    غمگسار من است و  غمخوارم

 

بار دیگر بهار باز آمد                        خانه را عطر یاس زرد انباشت

روی آن داربست کنج حیاط              مرغ هر ساله باز لانه گذاشت

 

غیر تو در اتاق کوچک تو                  همه چیز آنچنان که بود بجاست

کار مادربزرگ پیر هنوز                     روز و شب، روزه و نماز و دعاست

 

چشم  انداز پشت کوچه ما               کم کمک رنگ باغ می گیرد

دختر خوش ادای همسایه                 از تو گاهی سراغ می گیرد

 

همه جا با منی اگرچه بسی              بین ما کوه و دره و دریاست

تا رسد روز بازگشتن تو                     همه شب چشم من پی فرداست

 

دانم آنجا تو هم به یاد وطن               روز خود را ز شب نمی دانی

گر بهشتت دهند در غربت                 باز در آرزوی ایرانی

 

نامه های تو می رسد گه گاه            با همه شرح شوق و بی تابی

در دلت شعله ها برانگیزد                 یاد این آسمان مهتابی

 

یاد این شهر آشنای عزیز                 که به هر گوشه اش نشانه توست

دفتر یارگار ایامی                            که پر از خط کودکانه توست

 

یاد گلگشت های فصل بهار              دامن دشت و بزم بی خبران

یاد پس کوچه های خارج شهر          شب و آوازهای رهگذران

 

یاد البرزکوه و بحر خزر                     یاد «دیو سپید پا در بند»

یاد شیراز و عطر سرخ گلش            سرستون های کاخ های بلند

 

یاد آن رمز و راز عمر دراز                 جاودان نقش های «نصف جهان»

روی گلدسته های مسجد شهر       جلوه نیمروز و بانگ اذان

 

یاد دستی که ریخت از آغاز             از گُل آرزو وجود ترا

درس عشق و محبت آموخت          بافت از مهر تار و پود ترا

 

دانم آن خاطرات دور و دراز               همه جا با تو همره است هنوز

پر کشی سوی آشیان هر دَم          همچنان مرغکان دست آموز

 

در همه نامه های شیرینت              نقشی از انتظار می بینم

در خزان جدایی و اندوه                   جلوه های بهار می بینم

 

ای چنان بخت از کنارم دور            ای چنان آرزو به دل نزدیک

روز دیدار می رسد از راه               بگذرد آخر این شب تاریک

 

باز می گردی از سفر یک روز         با ره آورد عشق و شور و امید

تا سراپا از آرزو سرشار                 خوشه چینی از خرمن خورشید

 

بینم آن روز را به چشم خیال          که  تو را در کنار خود بینم

ز سفر سرفراز باز آیی                  حاصل انتظار خود بینم

 

به درازا سخن کشید و هنوز            سخنان نگفته بسیار است

نور چشمم مشو ز خود غافل           که مرا آرزوی دیدار است

 

زنده ماندم که روز آمدنت                 به تو گویم خوش آمدی به وطن

ارمغان من علم و دانش تو               هدیه تو، تمام هستی من

 

 

| © 2005 | | alefbe - journalist | | berlin | | germany |