Logo

شعر

 

هجرانی

 

چه هنگام زیسته ام؟

کدام مجموعه پیوسته روزها و شبان را

                                               من؟ -

اگر این آقتاب

                  هم آن مشعل کال است

                                     بی شبنم و بی شفق

که  نخستین سحرگاه جهان را آزموده است.

 

چه هنگام زیسته ام؟

کدام بالیدن و کاستن را

                            من

که آسمانِ خودم

                  چترِ سرم نیست؟ -

آسمانی از فیروزه نیشابور

با رگه های سبز شاخساران،

همچون فریاد واژگون جنگلی

                            در دریاچه ای

آزاد و رها

همچون آینه ای

                  که تکثیرت می کند.

 

بگذار

         آفتاب من

                  پیرهنم باشد

و آسمانِ من

                  آن کهنه کرباس بی رنگ.

 

بگذار

بر زمینِ خود بایستم

بر خاکی از براده الماس و رعشه درد.

 

بگذار سرزمینم را

                  زیر پای خود احساس کنم

و صدای رویش خود را بشنوم:

رَپ رَپه طبل های خون را در چیتگر

و نعره ببرهای عاشق را

                            در دیلمان.

 

وگرنه چه هنگام می زیسته ام؟

کدام مجموعه پیوسته روزها و شبان را من؟

 

| © 2005 | | alefbe - journalist | | berlin | | germany |