شعر

غزل
محمد قهرمان

شب از آغوش گُل، بالین و بستر می کند شبنم

سحرگاهان سفر، با دیده ی تر می کند شبنم

نگاه گرم جانان، بال پرواز است عاشق را

به سوی آسمان، پرواز بی پر می کند شبنم

اگر چون قطره˚اشکی  شب، ز چشم آسمان افتد

سحر از چشمه ی خورشید، سر بر می کند شبنم

مرا از این دل ناکام، شرم آید چو می بینم

شبی تا صبح در آغوش گُل، سر می کند شبنم

جدایی، سخت باشد آشنایان را ز یکدیگر

وداع بوستان با دیده ی تر می کند شبنم

نمی کاهد اگر از عمر عاشق، وصل گلرویان

چرا از خنده ی گُل، عمر کمتر می کند شبنم؟

| © 2005 | | alefbe - journalist | | berlin | | germany |