شعر

 

غریبانه

محمد فاضل

 

تو در یک بعد از ظهر خسته

که در آن حتی

                         سایه ای نیست

 

                

 مثل یک نسیم کم نور

 که در آن حتی

  وزشی  نیست

                       

 

 برخاک کوچه چشمم وزیدی

                               

 کوچه خشک چشم من

 بعد از عمری پر آب شد

                                 

 

          تو غریبانه وزیدی

          تو غریبانه رسیدی

          تو غریبانه نشستی

          تو غریبانه شکستی

 

وسعت غربت چشمات

                  نه  به اندازه دنیا

                               

              حتی بیشتر از خود خدا بود

غربت حضور عشقت

مثل خواب بچه ها بود

 

               نرم و نازک بی صدا بود

مثل داغ یک نگاه بود

مثل پایان صدا بود

 

 

 

در کجا من این رویا رو دیدم

در کجا من به حادثه رسیدم

                                  منم چون تو وزیدم

                                  منم چون تو رسیدم

                                  منم چون تو نشستم

                                  منم چون تو شکستم

بعد از آن کوچه چشمم

پر خشکسالی نگاه بود

 

 

| © 2005 | | alefbe - journalist | | berlin | | germany |