شعر

دو سو

گیل آوایی

پنجره ایست

میان من و

باغ و

پرنده و

آفتاب

خیال من آنسوی می بردم

بی مرز

بی دیوار

بی قرار

چه بازیگوشانه پر می کشد آن پرنده مست!؟

بر شیشه پنجره

پری مانده

لکه ی سرخی!

پنجره ایست میان من و

پرنده ای

که آن سوی

پای دیوار

در تب و تاب است!

و من

این سوی!

| © 2007 | | alefbe - journalist | | berlin | | germany |