یک هفته و سه تصویر


جهان

 

ندای جهانی برای مقابله با فقر

 

مذاکرات سیاستمداران درباره فقر «جهان چهارم»  با همکاری و کنسرت هنرمندان همراه شد. پس از آنکه جرج بوش با پیشنهاد تونی بلر نخست وزیر انگلیس در مورد بخشودگی بدهی های آفریقا مخالفت کرد، وزیران دارایی کشورهای مهم صنعتی جهان در لندن جلسه ای برای رسیدگی به همین موضوع برگزار کردند.

 

گوردون براون وزیر دارایی انگلیس پس از مذاکرات بعدی که همین هفته با جرج بوش انجام شد نسبت به نتیجه این گفتگوها ابراز خشنودی کرد.  به نظر می رسد کشورهای عضو گروه هشت بر سر رسیدن به یک نتیجه عملی توافق دارند. ریاست دوره ای این گروه را که از آمریکا، آلمان، انگلیس، ژاپن، ایتالیا، فرانسه، کانادا و روسیه تشکیل می شود هم اکنون انگلیس بر عهده دارد.

 

بنا به گزارش خبرگزاریها طرفداران توسعه اقتصادی کشورهای فقير اعلام کرده اند که شیوه برخورد اجلاس کشورهای گروه هشت که قرار است در ماه ژوییه برگزار شود، نشان خواهد داد آنان تا چه اندازه اراده سیاسی و صداقت در حل مشکل فقر در جهان دارند. این  سنجش اراده سياسی و صداقت دولت های ثروتمند جهانی تلقی می شود. آنها گروهی به نام «ندای جهانی برای مقابله با فقر» تشکیل داده اند که از 72 کشور نمایندگی و 150 میلیون نفر عضو دارد.

 

بی تردید فشار افکار  عمومی جهان از یک سو و گسترش مهاجرت و نیز سربازگیری تروریست ها از کشورهای فقیر سبب شده تا کشورهای ثروتمند به موضوع فقر در جهان جدی تر بیندیشند و به فکر راه های عملی و فوری برای مقابله با آن باشند. یکی از این راهها بخشودگی بدهی های این کشورها و راه دیگر افزایش کمک های خارجی به آنهاست. اگرچه آمریکا با بخشودگی بخشی از بدهی های معین موافقت کرده است ولی پذیرش هر دو راه از سوی کشورهای ثروتمند با اشکالاتی روبروست. فرانسه و آلمان و ژاپن مانند آمریکا با بخشودگی کامل بدهی های خارجی کشورهای فقیر مخالفت کرده اند و به جای آن پیشنهاد کرده اند کشورهای صنعتی به بازپرداخت آن کمک کنند.

 

همزمان با این مذاکرات و نیز اجلاس ماه آینده قرار است هنرمندان نیز کنسرت هایی با هدف جمع آوری کمک های مالی و نیز افزایش آگاهی عمومی در مورد معضل آفریقا برگزار کنند. اگرچه شمار این کنسرتها و نیز کمک های خیریه نسبت به سابق افزایش یافته است، لیکن در وضعیت قاره سیاه تغییری ایجاد نمی شود.

 

به نظر می رسد وضعیت سیاسی کشورهای آفریقا و بوروکراسی فاسد در اکثریت آنها از یک سو و عقب ماندگی اقتصادی از سوی دیگر به سرنوشت محتوم این قاره تبدیل شده است. دایره شیطانی عقب ماندگی و فقر که برای کاهش آنها به شالوده های آموزشی و اقتصادی نیاز هست، همچنان بر زندگی مردم آفریقا سایه انداخته است. کمک های کشورهای ثروتمند جهان اگر همراه با بنای زیرساختارهای اقتصادی و آموزشی نباشد، چیزی از فلاکت آفریقا نخواهد کاست بلکه کمر آنها را بیشتر و بیشتر زیر بار بدهی های پرداخت ناپذیر و وابستگی علمی و فنی خم خواهد کرد. تظاهرات به مناسبت اجلاس هشت کشور صنعتی جهان و کنسرت های نیکوکارانه مرهمی بر زخم فقر هست، درد را هم نشان می دهد،  لیکن قادر نیست آن را درمان کند. حکومت های کشورهای فقیر تنها با یک اراده سیاسی مصمم و برنامه ریزی شده و در همکاری با کشورهای صنعتی خواهند توانست گامی در جهت کاهش فقر مردم خود بردارند.

 

| © 2005 | | alefbe - journalist | | berlin | | germany |