KAYHAN کیهان

برای همه ایرانیان و فارسی زبانان

شعر امروز

نوروز، در دیار ِ دلم ایستاده است

رضا مقصدی

reza maghsadi

وضعیت ایران، نقش اپوزیسیون، بحث فدرالیسم

و نقش رضا پهلوی

گفتگوی سیروس ملکوتی

با الاهه بقراط

بخش اول و دوم

تلویزیون حزب دمکرات کردستان ایران

خطاب به کنگره

حمید اشرفHamid Ashraf

الاهه بقراط

تعطیلات کابوسی در شهر پُلها

مهدی استعدادی شاد Mehdi Estedadi Shad

مهدی استعدادی شاد

دمکراسی دینی
پیتزای قرمه سبزی

گروه کیوسک

kiosk

گروه موسیقی آبجیز

abjeez

خواهر شکسپیر

ویرجینیا وولف Virginia Woolf

این همه سال

زنان چه می کردند؟

virginia woolf

مردان عفیف

تولستوی و همسرش

سرگذشت یک داستان

و نویسنده اش
درباره تولستوی

leo tolstoy

نون والقلم و ما لا یسطرون

Salman Rushdiسلمان رشدی

سلمان رشدی
و
آیه های شیطانی اش

salman rushdi

«بانگ خروس سحری»
جمالزاده
آغازگر «دموکراسی ادبی»

الاهه بقراط
به نقل از مجله تلاش
شماره 23 تابستان 2005

آرزوهای رضاشاه
و اندیشه راست دمکرات

الاهه بقراط

به نقل از مجله تلاش
شماره 20 پاییز 1383

داستان

حقوق بشر

جفری رابرتسون

گلزار خاوران

فیلم کوتاهی از دلناز آبادی

از «صدای ما»

کودکان چرنوبیل

برای توجه کسانی که

داشتن تأسیسات اتمی را

«حق مسلّم» خود می دانند!

◊ تابعیت ما «ایرانی» است و نه «جمهوری اسلامی ایران» شما تبعیدیان و پناهندگان سیاسی، شما تبعیدیانی که تابعیت کشور میزبان را پذیرفته اید، و شما ایرانیان دو تابعیتی که خود را مخالف رژیم ایران می دانید، شما هنرمندان، شاعران، نویسندگان و روشنگران ایرانی، نگذارید جمهوری اسلامی فضای کشورهای آزاد را نیز با نفس زهرآگین خود مسموم سازد. حفظ این فضا و دفاع از هویت و حقوق تبعیدیان به سود جنبش مدنی و دمکراسی خواهی در ایران است. رژیم با هجوم ملخ وار قصد دارد داخل کشور را از پشتیبانان آن در خارج از کشور محروم سازد. پیش از آنکه فضای سیاسی و فرهنگی تبعید، زیر خمس و زکات میلیونی حکومت اسلامی، و بی کفایتی و پراکندگی اشخاص، احزاب و گروههای سیاسی، و سودجویی و مصلحت اندیشی «مخالفان مدافع» آن مدفون شود، باید کاری کرد.

برای پشتیبانی از تغییر عنوان «جمهوری اسلامی ایران»

در تابعیت تبعیدیان و پناهندگان سیاسی

با کانون پناهندگان سیاسی ایران در برلین

و یا با ژورنالیست تماس بگیرید

تلفن کانون پناهندگان 62981530 /030/0049

ای میل کانون پناهندگان VereinIranischerFluechtlinge@gmx.de

هولوکاست مانند انکارکنندگانش واقعی است

سفری به اردوگاه های مرگ

انکار هولوکاست و تحریف آن نمی توانست بلافاصله پس از پایان جنگ جهانی دوم و یا در یکی دو دهه پس از آن شکل گیرد. هنگامی که زمان می گذرد و نسل ها عوض می شوند، خطر فراموشی همواره این امکان را به وجود می آورد تا کسانی که هنوز زندانی چهارچوب های فکری خود هستند، تاریخ را تحریف و جنایات همفکران خود را انکار کنند و آن را دروغ «دشمنان» بنمایانند.

گفتگو با گروه ایرانی در آشویتس

رادیو آلمان

ادعانامه ای علیه وجدان خویش

به مناسبت هفدهمین سالگرد ترور عبدالرحمن برومند

لادن برومند

ثبت فجايع و مبارزه با فراموشی راهی است که بر همه شهروندان باز است، اين امر را نيازی به تشکيلات و تسليحات و پول نيست. اين مهم را عشق لازم است و خرد، قلمی و قدمی. روا نيست که فغان قربانيان در سکوت زمانه مدفون شود و روايت دروغين و توهين آميز جلادان تنها روايت از وقايع برای قضاوت تاريخ بر جای بماند.

پنجاه سال خبررسانی در آلمان در باره ایران

با استناد به مجله اشپیگل

بخش دوم

برای این بررسی بایستی یک محدوده زمانی تعیین می شد. این محدوده شامل چه زمانی باید می بود؟ چه عناصری باید در تعیین آن نقش می داشتند؟ به ویژه آنکه کشور آلمان همواره برخورد یکسانی با ایران نداشته است. پرسش تعیین کننده دیگر این بود که ایران اساسا چه اهمیتی برای جمهوری فدرال آلمان دارد؟ این اهمیت پیش و پس از انقلاب اسلامی چگونه بوده است؟ آیا یک محدوده سه، چهار و یا حتی ده ساله برای این بررسی کافی می بود؟ در این صورت کدام سال ها باید مبنا قرار داده می شدند؟

کار کودکان در جمهوری اسلامی چنان موضوعی عادی و قابل پذیرش است که می توان از آنها با عکس و مثال در کتابهای درسی دبستان استفاده کرد! کاش دستمزد این کودکان، شمار کسانی که از این دستمزد زندگی می کنند و یک هزینه بخور و نمیر هم در مسئله های مشابه طرح شود تا دانش آموزان بیشتر با «مسئله جمهوری اسلامی» و «حل» آن آشنا شوند...

از برنامه های تلویزیونی صدای آمریکا

در گفتگو

▪ بزرگداشت سیمین بهبهانی

گفتگو با سیمین بهبهانی

حمیده آرمیده و شیده رضایی در زن امروز

▪ درباره ادبیات فارسی

گفتگو با سیمین بهبهانی

▪ چشم انداز روابط ایران و آمریکا

گفتگو با مادلن آلبرایت وزیر امور خارجه دولت کلینتون

بیژن فرهودی در میزگردی با شما

▪ در ایران چه می گذرد؟

گفتگو با ناصر محمدی و دکتر فریدون خاوند

▪ ایران در هفته ای که گذشت

گفتگو با الاهه بقراط و ناصر محمدی

جمشید چالنگی در تفسیر خبر

▪ حرکت های مداوم و فراگیر زنان ایران

گفتگو با پرتو نوری علا

احمدرضا بهارلو در میزگردی با شما

بهترین عکس خبری دوران

از یک «قهرمان مکروه»

عکس های «وال استریت ژورنال» را در اینجا ببینید:

<<Flash Point>>

درست روز ده دسامبر روز جهانی حقوق بشر مجله اشپیگل در اینترنت به ماجرای عکسی اشاره کرد که برنده جایزه پولیتزر شد ولی کسی بیست و هفت سال عکاس آن را نمی شناخت (2006)

جهانگیر رزمی که بیست و هفت سال سکوت کرد و در این مدت عکاس خانوادگی محمود احمدی نژاد شد می گوید: من یک قهرمان مکروه هستم!

Cinema Rex سینما رکس سینما رکس آبادان Cinema Rex Abadan
انتشار دوباره یک پرونده بسته نشده به استناد کیهان آن سالها

ایران، سویس امروز نیست ولی سویس پانصد سال پیش هست!

حتمااین کتاب رابخوانید:

توصیه «ژورنالیست»

به همه ایرانیان تا تصویر خود و کشور خویش را در آن بازیابند!
«سیاست عملی» و «اصلاح طلبی» در هیچ دوران و هیچ کشور

به معنای بی اخلاقی، تن دادن به خودکامگی و پای نهادن بر وجدان بیدار نبوده و نیست.
وجدان بیدار

(نام اصلی: کاستلیو علیه کالوین یا وجدانی علیه خشونت)
نوشته: اشتفان تسوایگ
ترجمه: سیروس آرین پور

نشر فرزان / تهران/ 1376

تاریخ پرچم ایران

جمهوری اسلامی به ایران امروز و جهان مدرن تعلق ندارد
Islamic Republic جمهوری اسلامی ایران Iran
ایرانیان شایسته یک نظام دمکراتیک و مبتنی بر حقوق بشر هستند