KAYHAN کیهان

برای همه ایرانیان و فارسی زبانان

شعر امروز

شعری بخوان!که عطرِعلف بیشترشود

رضا مقصدی

reza maghsadi

وضعیت ایران، نقش اپوزیسیون، بحث فدرالیسم

و نقش رضا پهلوی

گفتگوی سیروس ملکوتی

با الاهه بقراط

بخش اول و دوم

تلویزیون حزب دمکرات کردستان ایران

خطاب به کنگره

حمید اشرفHamid Ashraf

الاهه بقراط

دمکراسی دینی
پیتزای قرمه سبزی

گروه کیوسک

kiosk

گروه موسیقی آبجیز

abjeez

خواهر شکسپیر

ویرجینیا وولف Virginia Woolf

این همه سال

زنان چه می کردند؟

virginia woolf

مردان عفیف

تولستوی و همسرش

سرگذشت یک داستان

و نویسنده اش
درباره تولستوی

leo tolstoy

نون والقلم و ما لا یسطرون

Salman Rushdiسلمان رشدی

سلمان رشدی
و
آیه های شیطانی اش

salman rushdi

«بانگ خروس سحری»
جمالزاده
آغازگر «دموکراسی ادبی»

الاهه بقراط
به نقل از مجله تلاش
شماره 23 تابستان 2005

آرزوهای رضاشاه
و اندیشه راست دمکرات

الاهه بقراط

به نقل از مجله تلاش
شماره 20 پاییز 1383

داستان

حقوق بشر

جفری رابرتسون

گلزار خاوران

فیلم کوتاهی از دلناز آبادی

از «صدای ما»

کودکان چرنوبیل

برای توجه کسانی که

داشتن تأسیسات اتمی را

«حق مسلّم» خود می دانند!

◊ این ناسیونال اسلامیسم است ریشه‌های حکومت اسلامی را به مثابه تحقق ناسیونال اسلامیسم و فرزند خلف ایدئولوژی‌های کمونیسم و فاشیسم باید در ایدئولوژی‌های مذهبی جست که کاملا دنیوی به نظر می‌رسیدند و با این همه هر یک با ناجیان مسیحانفس خود برای نجات انسان آمده بودند تا وی را راهی بهشتی سازند که در آن تنها «انسان والا» و «انسان برتر» وجود می‌داشت. حکومت اسلامی از آن هر دو بهره‌ای گرفت: «مستضعف» را از پرولتاریای کمونیسم و برتری و فخرفروشی دینی را از نژاد برتر فاشیسم. آنگاه روح خودکامگی هر دو را در خویش جذب کرد تا خود بر این همه عنصری تازه بیافزاید: دین! تلاش «نواندیشان دینی» و «روشنفکران دینی» در عمل چیزی جز «قرائت» جدیدی از یک ایدئولوژی دینی- سیاسی نیست وگرنه دین را هرگز نمی‌توان از «نو» اندیشید که برای این کار به پیامبری دیگر نیاز هست.

از همه کاربران به خاطر مهرشان در شادباش هایی که

با ای میل و پست فرستادند صمیمانه سپاسگزاری می شود...

پنجاه سال خبررسانی در آلمان در باره ایران

با استناد به مجله اشپیگل

بخش اول

بر اساس کادرهای ژورنالیستی است که اطلاعات لازم گزینش می شوند. ولی کدام کادرها معمولا در مورد ایران به کار بسته می شوند؟ کدام اطلاعات در مورد ایران مهم هستند و کدام مهم نیستند؟ چگونه در این مورد تصمیم گرفته می شود؟ چه کسی تصمیم می گیرد؟ در هیئت تحریری چه سخنانی رد و بدل و چه تصمیماتی گرفته می شود که برای مثال اخیرا عمدتا فقط درباره برنامه اتمی رژیم ایران گزارش داده می شود؟ چرا سنگسار و یا قطع دست و پای آدمها در ایران مهم نیستند؟ چرا گزارش دادن از هجوم سرما در ترکیه مهمتر از هجوم همان سرما در ایران است؟! انگیزه من برای بررسی خبررسانی در آلمان تلاش برای یافتن پاسخی به این پرسش نیز هست: چگونه می توان در عصر رسانه ها برای تغییرات دمکراتیک و تأمین حقوق بشر در ایران در شرایطی مبارزه کرد که ایرانیان دمکرات و طرفدار حقوق بشر نه تنها با خشونت تمام در کشور خودشان از افکار عمومی دور نگاه داشته می شوند، بلکه در خارج کشور نیز راهی به خبرگزاری ها و رسانه ها نمی یابند؟

مال کافر هست بر مؤمن حلال؟!

نگاهی به مقاله «روشنفکری فقیهانه» آقای اکبر گنجی

احمد افرادی

در غیبت محافل و جریاناتی از نقادان حرفه ای ناظر بر تولیدات ادبی است که برخی مدعیان تحقیق بی هیچ دل نگرانی بر سفره پژوهش های دیگر اندیشه ورزان «فرود می آیند» و حاصل « رنج دراز» آنان را به نام خود مصادره می کنند. نوشته پیش رو، گرچه به «سوء استفاده» آقای اکبر گنجی از کتاب «مشروطه ایرانی» نوشته دکتر آجودانی می پردازد، اما عملکرد ایشان را نوعی «بی مسئولیتی» پژوهشی ارزیابی می کند و نه رفتاری از آن دست که از سوی برخی« سارق الاقوال»های حرفه ای دیده می شود.

حماس در میان بازوان رژیم تهران

مسلم است که بیش از همکاری، یک اتحاد طبیعی بین رژیم شیعه ایران و گروه سنی حماس وجود دارد. البته نمونه‌های دیگری نیز وجود دارد که نشان می‌دهد تهران از اختلافات مذهبی به سود سیاست عملی خود استفاده می‌کند. به این ترتیب بر مجموعه دلایلی افزوده می‌شود که نشان می‌دهند رژیم ایران از گروه‌های تروریستی شیعه در عراق همانگونه حمایت می‌کند که از گروه‌های تروریستی سنی در این کشور، حتی وقتی که این دو گروه همزمان علیه یکدیگر می‌جنگند!

جنایت برای سرزمین پدری

اشپیگل

هنگامی که رفتارهای خشن و وحشتناک نه تنها ممکن، بلکه به این دلیل که توسط دولت پذیرفته و سازماندهی شده است، به یک امر روزانه تبدیل می‌شود، آنگاه هر کسی به چنین رفتارهای خشنی دست خواهد یازید. این را راوی رمان «جنایتکاران نیک‌اندیش» می‌داند: «خطر واقعی بیش از هر چیز، به ویژه در دورانهای بی‌ثبات، همانا آدمهای معمولی هستند که حکومت از آنها تشکیل می‌شود. خطر واقعی برای آدمها، من هستم! شما هستید!»

من و پچ پچهای ذهن...

ه. لیله کوهی

تصویر ادیت پیاف با خطوط چهرۀ دیگران در هم می شود. مرضیه را می بینم. برای خواندن که عشق زندگی اش بود، مجبور به بالا رفتن از تانک و شعار دادن و تبلیغ سازمانی می شود. دلکش را می بینم. خسته و بیمار با صدایی گرفته آمده برای هموطنانش بخواند. لچک سرش کرده اند. برایش دست می زنم. فریاد می کشم. می خواهم صدایم رابشنود و بداند آنجا هستم، در میان انبوه جمعیت در سالن فولکس هوخ شوله ِ کُلن. روسری لیز می خورد و دلکش می خواند: خاطرات کودکی بر نگردد، دریغا! شور و حال کودکی بر نگردد، دریغا!

«یارب! زمین پارس عجب سفله پرور است»

درباره کتاب «گلگشت خاطرات» نوشته ایرج پزشک زاد

ایرج پزشک زاد Iraj Pezeshkzad «دایی جان ناپلئون» کم مخالف در میان معمم و مکلا نداشت. یک استاد دانشگاه به پزشک زاد نوشته بود: «دختر هفت ساله من با دیدن فیلم دائی جان ناپلئون از من پرسید: بابا، صدای مشکوک یعنی چه؟ نه تنها نتوانستم جواب بدهم که از خجالت نتوانستم سرم را بلند کنم!» گذشته از اینکه یک استاد دانشگاه چگونه نمی دانست فیلم «دائی جان ناپلئون» برای یک کودک هفت ساله مناسب نیست، ولی آیا جای تعجب نیست که این سرزمین با این همه اخلاق و ادب و پاکی و فضل و دانش و شرم که اساتیدش از توضیح «صدای مشکوک» این چنین خجلت زده می شوند، چگونه این همه «سفله» می پرورد که صداهای مشکوکشان گوش ایران و جهان را کرده است؟!

کار کودکان در جمهوری اسلامی چنان موضوعی عادی و قابل پذیرش است که می توان از آنها با عکس و مثال در کتابهای درسی دبستان استفاده کرد! کاش دستمزد این کودکان، شمار کسانی که از این دستمزد زندگی می کنند و یک هزینه بخور و نمیر هم در مسئله های مشابه طرح شود تا دانش آموزان بیشتر با «مسئله جمهوری اسلامی» و «حل» آن آشنا شوند...

از برنامه های تلویزیونی صدای آمریکا

در گفتگو

▪ گزارش سازمان عفو بین الملل و وضعیت زنان در ایران

گفتگو با الاهه بقراط

حمیده آرمیده، لیلی صدر، الهام ستاکی و شیده رضایی در زن امروز

▪ وضعیت زندانیان سیاسی در ایران

گفتگو با ایرج مصداقی

▪ چشم انداز روابط ایران و آمریکا

گفتگو با مادلن آلبرایت وزیر امور خارجه دولت کلینتون

بیژن فرهودی در میزگردی با شما

▪ در ایران چه می گذرد؟

گفتگو با الاهه بقراط، ناصر محمدی

جمشید چالنگی در تفسیر خبر

▪ زن ستیزی در جمهوری اسلامی

گفتگو با دکتر شهلا شفیق

احمدرضا بهارلو در میزگردی با شما

بهترین عکس خبری دوران

از یک «قهرمان مکروه»

عکس های «وال استریت ژورنال» را در اینجا ببینید:

<<Flash Point>>

درست روز ده دسامبر روز جهانی حقوق بشر مجله اشپیگل در اینترنت به ماجرای عکسی اشاره کرد که برنده جایزه پولیتزر شد ولی کسی بیست و هفت سال عکاس آن را نمی شناخت (2006)

جهانگیر رزمی که بیست و هفت سال سکوت کرد و در این مدت عکاس خانوادگی محمود احمدی نژاد شد می گوید: من یک قهرمان مکروه هستم!

Cinema Rex سینما رکس سینما رکس آبادان Cinema Rex Abadan
انتشار دوباره یک پرونده بسته نشده به استناد کیهان آن سالها

ایران، سویس امروز نیست ولی سویس پانصد سال پیش هست!

حتمااین کتاب رابخوانید:

توصیه «ژورنالیست»

به همه ایرانیان تا تصویر خود و کشور خویش را در آن بازیابند!
«سیاست عملی» و «اصلاح طلبی» در هیچ دوران و هیچ کشور

به معنای بی اخلاقی، تن دادن به خودکامگی و پای نهادن بر وجدان بیدار نبوده و نیست.
وجدان بیدار

(نام اصلی: کاستلیو علیه کالوین یا وجدانی علیه خشونت)
نوشته: اشتفان تسوایگ
ترجمه: سیروس آرین پور

نشر فرزان / تهران/ 1376

تاریخ پرچم ایران

جمهوری اسلامی به ایران امروز و جهان مدرن تعلق ندارد
Islamic Republic جمهوری اسلامی ایران Iran
ایرانیان شایسته یک نظام دمکراتیک و مبتنی بر حقوق بشر هستند