◘ من آمده‌ام ز عشقها بنويسم

   از زمزمة دل ِ شما بنويسم

   خوشتر زصدای عشق، آوايی نيست

   من آمده‌ام ازين صدا بنويسم

◘ من آمده ام که شعر ِ فردا باشم

   معنای معطر ِ غزل ها باشم

   بر گستره عاطفه ها خیمه زنم

   هر جا که دلی تپید آنجا باشم

◘ برخیز و بیا ترانه در جانم ریز

   دل، تازه کن و جوانه در جانم ریز

   شادابی ِ شاخه های شبنم زده را

  چون باور ِ عاشقانه در جانم ریز

◘ بگشا! بگشا! دریچه ها را بگشا!

   بر خاطره ها دریچه ها را بگشا!

   با تو دل ِ من، هوای دیگر دارد

  شادی ِ مرا دریچه ها را بگشا!

◘ با آینه ات گفت و شنودم زیباست

   پنهان نتوان کرد درودم زیباست

   آن دم که سراینده ی شفاف ِ توام

   در سینه، سرود ِ لنگرودم زیباست

◘ سخت است زمانه، سخت، شعری بنویس!

   از خنده ِ خوب ِ بخت، شعری بنویس!

   شاعر! تپش بنفشه ها را بنگار!

   از سبزترین درخت، شعری بنویس!

◘ در صبح ِ شکوفه، در بَرَت می خواهم

   شبنم زده و تازه ترت می خواهم

   آندم که به ساحل ِ تو نزدیکترم

   دریا – دریا، بیشترت می خواهم

◘ باران، باران، دوباره باران آمد

   مهمان ِ زلال ِ شاخساران آمد

  آمد که امید ِ کشته را سبز کند

  یاران! باران، به کشتزاران آمد

 ◘ سودازده ام، دوباره بشناس مرا

     سرشار کن از ترانه ی یاس مرا

    هیهات، چه دور ماندم از شور حیات

     بازآ و بِبَر به سمت ِ گیلاس مرا

◘ با من بنشین و باز زیبایم کن

   زیبایی ِ عاشقان ِ فردایم کن

   آن دانه ی افشانده در خاک ِ توام

   گندم شده ام، بیا تماشایم کن

◘ گندم گندم، بتاب بر خرمن ِ من

   ای شادتر از نسیم ِ پیراهن ِ من

   آن واژه ی ناسروده ی بی تابم

   بنویس مرا کاغذ ِ شعرت، تن من

◘ سُرخي ِ شفق، زبانه از من دارد

   اين باغِ ِ جوان، جوانه از من دارد

   آن دل كه چكامه ی بهاران با اوست

   شيدايي ِ بي‌كرانه از من دارد

◘ اينک که تو با منی و من با گل‌سرخ

   همواره در آتش است با ما گل‌سرخ

   درشعرِ معطرش رها بايد گشت

   شادا من و شادا تو و شادا گل‌سرخ