رضا مقصدی

 

در گفتگو با ابرِ تلخ وُ تارِ «لاهیجان»

در سوگ هادی  اشکوری

 

با رفتنت ای گُل! ز گلدان    گریه می کردیم

در روبروی چشمِ باران      گریه می کردیم

 

               □ □ □

 

در باغِ ما شادی ی شبنم ها تَرَک برداشت

وقتی که رفتی، مثل گلدان   گریه می کردیم

 

                □ □ □

 

با درد پنهانی که در جانِ جهانِ ماست

بر سرنوشتِ غمسرشتان    گریه می کردیم

 

                □ □ □

 

جای تو خالی ماند در میخانه های مِهر

بعد از تو ما با، مِی پرستان   گریه می کردیم

 

                □ □ □

 

باغِ شقایق های توفان دیده می داند

دیشب چرا تا صبحگاهان    گریه می کردیم

 

                □ □ □

 

وقتی خَبَر مثل تَبَر بر ما فرو بارید

آهسته و پیوسته از جان    گریه می کردیم

 

                □ □ □

 

باید کنارِ عاشقانِ تازه بنشینیم

بی آتشت ما یک زمستان   گریه می کردیم

 

                □ □ □

 

در گفتگو با اَبرِ تلخ وُ تارِ «لاهیجان»

از جان وُ دل با یادِ جانان   گریه می کردیم

 

                □ □ □

 

با یاد تو ای همنشینِ دلنشینِ چای

با خاطراتِ سبزِ گیلان   گریه می کردیم

 

01 دسامبر 2007

10 آذر 1386

 

رضا مقصدی Reza Maghsadi

| © 2007| | alefbe - journalist | | berlin | | germany |