|
|
|
|
رضا مقصدی |
|
|
باور کن! این زمانه ی بیداد بگذرد
بنشین کنارِ آتشم تا باد بگذرد خاکسترِ جوانی ی ناشاد بگذرد
□ □ □
ای اَبر از کجای جهان، باز آمدی؟ باران! ببار! تا غمم با باد بگذرد
□ □ □
اینگونه سخت وُ تلخ، دهان ِ مرا مبند! بگذار از گلوی ِ من، فریاد بگذرد
□ □ □
ای عشق! صید ِ سبز ِ تو بوده ست این دلم دردا اگر ز صید ِ خود، صیاد بگذرد
□ □ □
نام ِ تو یادگار ِ گُل ِ گلشن ِ من ست هرگز مباد نام تو از یاد بگذرد
□ □ □
در هر نَفَس برای دل ِ من، قفس مساز بگذار این پرنده ام آزاد بگذرد
□ □ □
دست ِ تو می نویسدم خطاط ِ خوب ِ عشق! شادا اگر ز دیده ی استاد بگذرد
□ □ □
شیرین ِ روزگار نمیخواهد بعد ازین یک ذرّه از طراوت ِ فرهاد بگذرد
□ □ □
هرچند مرگ ِ برگ، سرودت کبود کرد باور کن! این زمانه ی بیداد بگذرد
تیر 1386
|
 |
|
| © 2007| | alefbe - journalist | | berlin | | germany | |
|
