|
|
|
|
رضا مقصدی |
|
|
کسی میان ِ علف ها دو فصل، منتظرست
ستاره آمد و نام ِ مرا دوباره نوشت غم ِ سیاه ِ مرا آه ِ این ستاره نوشت
□ □ □
شب است و سیلی ی سرمای سخت ِ دربدری ببین چگونه غم ِ تو مرا دوباره نوشت
□ □ □
کسی میان نفسهای گرم ِ من، جاری ست کسی که نام ِ مرا در دل ِ شراره نوشت
□ □ □
خزان، به خاطره ِ سبز ِ من، فرود آمد و از برای چمن، باز سوگواره نوشت
□ □ □
درخت ِ حادثه های غریب و غمگینم که سرنوشت ِ مرا دست ِ سنگپاره نوشت
□ □ □
غزلسرای تو بوده ست از ازل، این دل که عشق وُ عاطفه ها را به استعاره نوشت
□ □ □
دُچار ِ عاطفه ی آبی ام چه چاره کنم؟ کدام عشق برایم کدام چاره نوشت؟
□ □ □
قیام ِ قامت ِ این باغ را تماشا کن! ببین که قامت ِ غم را چه بی قواره نوشت
□ □ □
کسی میان ِ علف ها دو فصل منتظرست کسی پیام ِ درخشنده ی بهاره نوشت
□ □ □
حضور ِ عاطفه ام متن ِ مهربانی هاست ولی زمانه، مرا آه... در کناره نوشت
خرداد 1386
|
 |
|
| © 2007| | alefbe - journalist | | berlin | | germany | |
|
