|
|
|
|
رضا مقصدی |
|
|
من آمدم که ترا عاشقانه بنویسم
بیا دوباره مرا مثلِ یار معنی کن مرا شکفته ترین انتظار، معنی کن
□ □ □
پرنده رفت و درخت چنار هم خشکید درین میانه، مرا برگ وار معنی کن
□ □ □
چکامه های دلم چاک چاک و خونین ست ترانه های مرا زار زار معنی کن
□ □ □
خزانِ خاطره ها این درخت را خم کرد بیا دوباره مرا با بهار معنی کن
□ □ □
ستاره مُرد و دلم، های های کرد و گسیخت گُلِ سیاهِ مرا داغدار معنی کن
□ □ □
عبورِ عاطفه ام را به روی عشق و علف زلالی ی نَفَسِ آبشار معنی کن
□ □ □
اگر به گُل نتوانی سلام˚گو باشی خروشِ خونِ مرا پیشِ خار معنی کن
□ □ □
بیا طراواتِ شعرِ شریفِ آن زن را درین زمانه ی پُر سنگسار معنی کن
□ □ □
کجا نشانی ِ خورشید را بجویم من؟ شبِ شگفتِ مرا سوگوار معنی کن
□ □ □
سرودِ سبزترین لحظه های آبی را به روسپیدی ی این جویبار معنی کن
□ □ □
به «روزِ واقعه»، تنها به عاشقان جهان مرا تغزّلِ این روزگار معنی کن
□ □ □
من آمدم که ترا عاشقانه بنویسم مرا همیشه، همین بی قرار معنی کن
دی 1385
|
 |
|
| © 2006 | | alefbe - journalist | | berlin | | germany | |
|
