|
اردیبهشت را دلِ من سبز کرده
است
امشب
که عاشقانه ترا آه می کشم
آتش به جان ِ این دل ِ بی ماه می کشم
نام ِ ترا به روی دل ِ خود نوشته ام
با اینهمه، همیشه ترا آه می کشم
چشمت کجاست تا که ببیند که عشق را
همراه خود به خانه ی دلخواه می کشم
اردی بهشت را دل ِ من سبز کرده است
این سبز را به جانب ِ دی ماه می کشم
نقاش ِ واژه ام که تو و عشق و آه را
شفاف تر ز شور ِ شبانگاه می کشم
آبی بپوش! آبی، که زیبایی ِ ترا
هر جا دلم تپید به همراه می کشم
نه… نه… بیا و گاه گهی قهوه یی بپوش
با قهوه یی به خاطره ها راه می کشم
در انتظار آمدنت شب گذشت و رفت
این سوز ِ سینه را به سحرگاه می کشم
شهریور 1385
|