شعر

 

غزل

من آمدم که بگویم: سلام بر باران

رضا مقصدی

 

تو از کدام طرف آمدی به خانه ی من

که بوی چای و چمن می دهد ترانه ی من

 

                □ □ □

 

همیشه در همه  جا در جهان و جانِ منی

که با تو سبزترین ست، این جوانه ی من

 

                □ □ □

 

حضورِ زمزمه ی عاشقانه را نازم

که عطرِ عاطفه ها دارد عاشقانه ی من

 

                □ □ □

 

صدای توست که بر سینه ی ستاره نوشت:

من از اهالی ی نورم، همین نشانه ی من

 

                □ □ □

 

برای پنجره ی بازِ من، نسیمی نیست

بیا نسیمکِ دلํ نازکِ زمانه ی من

 

                □ □ □

 

اگرچه خاطره هایم به خاک و خون پیوست

بخوان! به خاطرِ ناشادی ی شبانه ی من

 

                □ □ □

 

درونِ آینه ها طرح تابناکِ  تو بود

خوشا تمامی ی آئینه های خانه ی من

 

                □ □ □

 

بببین! به خاطرِ تو تا کجای دل، سبزست

بگو به ابر ببارد به روی شانه ی من

 

                □ □ □

 

من آمدم که بگویم: سلام بر باران

بیا به سمتِ صداهای شاعرانه ی من

 

                □ □ □

 

به واژه - واژه ی رنگینِ شعرِ این پائیز

غزل بخوان و بیاسای در کرانه ی من

 

بهمن 1385

 

 

 

| © 2007| | alefbe - journalist | | berlin | | germany |