ایران
ژورنالیست شماره سه/ 15 ژانویه 05
عقب گرد در تاریخ
گاه یک تصویر بیش از دهها خبر و تفسیر سخن
می گوید. نه یک بار، بلکه بارها باید به تصویر خانم منیره گرجی تنها زن نماینده
در مجلس «خبرگان» در سال 1358 پس از پیروزی «انقلاب شکوهمند» اسلامی نگاه کرد و
اندیشید. چه بسا لازم باشد این عکس را برای عبرت قاب کرد و به دیوار آویخت تا
هرگز فراموش نکنیم از حقوق زنان در انقلاب اسلامی تا چه اندازه دفاع شد و چگونه
مردان نیز به صف سرکوب شوندگان پیوستند.
در بالای این عکس در کیهان 21 مرداد 1358
از قول خانم گرجی نوشته شده بود: «در بینش اسلام زن و مرد آزاد هستند». این عکس
و این جمله را می توانید در بخش «انقلاب اسلامی در ایران به روایت تصویر»
ببینید.
هفته ها و ماهها و سالها گذشتند و معنای
این عکس و این جمله بر همه کسانی که برای آزادی انقلاب کرده کرده بودند در عمل
بیش از پیش روشن شد. اینک حدود بیست و شش سال از آن زمان می گذرد. امروز دیگر
کسی تردیدی ندارد که در حکومت ولایت فقیه که مدعی نمایندگی «بینش اسلام» است نه
زن و نه مرد، هیچ کدام آزاد نیستند.
زنان نماینده در مجلس هفتم که معلوم نیست
کدام گروه از زنان را نمایندگی می کنند در حال تدارک اجباری کردن چادر برای
زنان هستند. آن هم چادر عربی. از آن طرف برادران نماینده نیز در فکر عبا و
عمامه دوران قاجار برای مردانند. فقط باید از این واپسماندگان که طرحها و
سخنانشان بیش از آنکه نشان دهنده دوری و بی خبری آنان از جامعه و جهان باشد،
بیانگر نوعی بیماری عقب ماندگی ذهنی در آنان است، پرسید بر اساس کدام ارزیابی و
شناختی از بیش از هفتاد درصد جمعیت ایران که جوانان باشند و نیمی از جمعیت
ایران که زنان هستند، به فکر چنین طرحهای بدیعی افتادند؟ آیا واقعا مشکل و
مسئله که باید به حل آنان پرداخت آنقدر کم است، و قوانین موجود به اندازه ای
رسا و توانا هستند که نمایندگان مجلس هیچ کار دیگری پیدا نکرده اند جز آنکه با
بحث بر سر مهریه بر دختران ایران قیمت بگذارند و بعد هم به فکر در کیسه انداختن
آنان باشند؟ این مردان زن نما که در مجلس نشسته اند به راستی نماینده کدام زن
ایرانی هستند؟ آیا نپیوستن به کنوانسیون منع تبعیض زنان کافی نبود؟ آیا طرح
«عفاف» که جز محدودیت بیشتر زنان هیچ هدف دیگری ندارد، می تواند از فحشای
گسترده و همگانی و از فرار دختران از خانه و خودکشی زنان به دلیل فشارهای
خانوادگی جلوگیری کند؟
این نمایندگان بهتر است ابتدا فکری به حال
«عفاف» فکری خود کنند که آب و نان خود را از روسپی گری سیاسی و به نام نماینده
«ملت» تأمین می کنند. و وای بر ما که اینان «نماینده» و «خبرگان» ما هستند!
|
