جهان
ژورنالیست شماره شانزده / 16 آوریل 2005
در سازمان ملل چه خبر است؟
پای فساد مالی به سازمان ملل هم رسیده است.
نخستین خبرهای مربوط به سوء استفاده از برنامه «نفت در برابر غذا» که به دلیل
تحریم اقتصادی عراق از سوی سازمان ملل انجام می شد، در ماه نوامبر گذشته پخش
شد.
اوایل فوریه 2005 کوفی عنان دبیر کل سازمان
ملل وجود این سوء استفاده را که طی گزارشی به وی ارائه شده بود، اعلام کرد. وی
گفت که هرگونه اشاره به وجود فساد در این سازمان برای سازمان ملل دردناک و
خطرناک است.
در تحقیقات اولیه «بنون سیوان» مدیر این برنامه به رفتار خلاف متهم شد.
پس از مدتی اما پای پسر کوفی عنان که در یکی از شرکت های مرتبط با این برنامه
کار می کرد، به میان کشیده شد. شرکت کوجو عنان از سال 1996 تا 2003 یعنی درست
از آغاز صدور قطعنامه تحریم توسط سازمان ملل و شروع برنامه تا زمان لغو آن پس
از سرنگونی صدام حسین در انجام برنامه «نفت در برابر غذا» همکاری داشت.
ریاست تحقیقات مربوط به این فساد و سوء
استفاده را «پل ولکر» بر عهده دارد که قبلا رییس خزانه فدرال آمریکا بود. وی از
حسابرسی سازمان ملل انتقاد، و تأکید کرد که فاقد مدیریت مناسب است. برنامه «نفت
در برابر غذا» به دولت صدام حسین اجازه می داد نفت بفروشد و در مقابل آن
نیازمندی های خوارکی و دارو بخرد تا از این راه از فشار تحریم بین المللی بر
مردم عراق کاسته شود.
در ماه
آوریل کوفی عنان آمریکا و انگلستان را متهم کرد که مسئولیت بخشی از نابسامانی
در برنامه یادشده بر عهده آنهاست. این دو کشور اما هرگونه مسئولیتی را در این
زمینه رد کردند. در آخرین گزارشات، دادستان کل آمریکا حکم تعقیب سه تاجر
آمریکایی، بلغاری و انگلیسی را صادر کرده است. این در حالیست که روزنامه «زود
دویچه سایتونگ» دخالت یک شرکت آلمانی را نیز در این سوء استفاده ها مطرح کرده
است.
تحقیقات ادامه دارد و ماجرا هر چه باشد،
حقیقت این است که نه گرهی از مشکلات مردم عراق گشوده خواهد شد و نه نقطه پایان
بر فساد، آن هم در سازمان ملل که اعتماد به آن لازمه اعتبار آن در جهان است،
گذاشته خواهد شد. به ویژه آنکه پای پسر دبیر کل سازمان ملل نیز در کار باشد. یک
پرسش اما ظاهرا هرگز پاسخی نخواهد داشت: چه چیز سبب سوء استفاده از مقام و
موقعیت می گردد؟ آن هم در شرایطی که هیچ کدام از این افراد نیازمند نیستند! پس
چرا خطر می کنند و اعتبار و آبروی خود و سازمان «ملل» را در ماجرایی به بازی می
گیرند، که احتمالا افشای آن همواره وجود دارد؟ ظاهرا موضوع باید پیچیده تر از
این پرسش های «پیش پا افتاده» اخلاقی و وجدانی باشد!
|
