ایران
ژورنالیست شماره پانزده/ 09 آوریل
05
مرتکبان را فراموش نکنیم!
جمهوری اسلامی به تجربه دریافته است هر سر
و صدایی که بر سر نقض حقوق بشر و جنایت های وی به راه می افتد، پس از مدتی از
نفس افتاده و راه خاموشی و فراموشی در پیش می گیرد.
قتل های زنجیره ای که به
فجیع ترین شکل ممکن دگراندیشان را هدف قرار داده بود، با اعلام اینکه «محفلی»
در وزارت اطلاعات این جنایات را مرتکب شده است، با کف زدن و استقبال افرادی
روبرو شد که اعتراف به جنایت توسط یک رییس جمهور را «نقطه قوت» او شمرده و به
ستایش وی پرداختند! در هیچ نقطه از جهان امکان ندارد سیاستمداری به دلیل اعتراف
به جنایت مورد تشویق به اصطلاح مخالفان قرار گیرد! در ایران اما نه پیگیری
جنایت و مجازات جنایتکاران اصلی و مرتکبان آن، بلکه اعلام این حقیقت که جنایت
توسط خود حکومتیان و نوچگان آن صورت گرفته است، با هلهله روبرو شد!
جمهوری اسلامی هنوز از قتل
های زنجیره ای نیاسوده و دستان خون آلود خود را نشسته بود، که زیبا کاظمی
«تصادفی» در زندان اوین به قتل رسید و هنوز پس از گذشت دو سال رژیم موفق نشده
است پرونده این قتل را ببندد. حقیقت این است که اگر واقعا مرگ زیبا کاظمی
«تصادفی» می بود، بهترین و ساده ترین راه این می بود که جسد وی را همان گونه که
پسرش، استفان هاشمی، درخواست کرده بود به کانادا بفرستند. اگر هم حکومت اسلامی
آنقدر به شهروندان خود علاقمند است که حتا حاضر نیست جسد آنان را که در عین حال
تابعیت خارجی هم دارند به «بیگانه» بدهند، می توانستند به یک گروه پزشکی مستقل
اجازه دهند تا جسد زیبا کاظمی را مورد معاینه قرار دهد و مهر باطل بر همه
«شایعات» در زمینه شکنجه و تجاوز بزند.
 جمهوری
اسلامی اما چنین نکرد. شتابزده و با تهدید مادر زیبا کاظمی، اجازه کالبد شکافی
و انتقال جسد را ندادند و زیبا کاظمی را در شیراز در یک گور بتونی دفن کردند.
اینک که دکتر شهرام اعظم یکی از پزشکانی که پیکر بیهوش زیبا کاظمی را پس از
شکنجه و تجاوز دیده و معاینه کرده است، به کانادا پناهنده شده و حاضر نیست از
شهادت خود کوتاه بیاید. دولت کانادا رسیدگی به پرونده را از سر گرفت و زیر فشار
افکار عمومی مجبور شد روابط اقتصادی خود را ج. ا. محدود کند.
منابع خبری گزارش می دهند
کمال خرازی وزیر خارجه جمهوری اسلامی روز سه شنبه در يک تماس تلفنی با پی
ير پتيگرو، وزير خارجه کانادا گفت که قوه قضاييه مسوول رسيدگی به پرونده خانم
کاظمی است و هرگونه درخواستی در اين زمينه بايد به آنها ارجاع شود. خرازی نیز
چون دیگر مقام های ج.ا.
سخنان دکتر شهرام اعظم را تکذیب کرد.
وزير خارجه کانادا روز سه
شنبه گفته بود که او در تماس تلفنی با کمال خرازی خواستار بازگرداندن
پيکر خانم کاظمی به کانادا برای انجام يک رشته تحقيقات مستقل پزشکی قانونی شده
است.
دولت کانادا معتقد است
زیبا کاظمی به قتل رسيده اما ج.ا. منکر این قتل است و يک مأمور امنيتى را که به
اين قتل متهم شده بود تبرئه کرد.
قتل زیبا کاظمی گلوی
جمهوری اسلامی را گرفته است. موضوع اما بر سر این یا آن قتل نیست. در طول 26
سال عمر این رژیم هزاران زن و مرد به دلیل عقاید سیاسی و مذهبی خود به قتل
رسیده اند. هزاران انسان گمنامی که در گورهای دسته جمعی به خاک سپرده شدند و
کشتار سال 67 که به نماد جنایات این رژیم و سیاست حذف و سرکوب حکومت اسلامی
تبدیل شده است، در کنار داریوش و پروانه فروهر، پوینده و مختاری، در کنار زیبا
کاظمی و شاپور بختیار و عبدالرحمن قاسملو و شرفکندی و دهها ایرانی دیگر که در
خارج از ایران توسط گماگشتگان تروریست جمهوری اسلامی به قتل رسیده اند، همگی
تصویرگر رژیمی است که از یک سو همواره کشته است، و از سوی دیگر با وقاحتی بی
نظیر از مردم می خواهد تا در انتخابات نظام سرکوبگر خود شرکت کنند.
شوربختی اینجاست که عده ای
واپسمانده و سودجو که گروهها و احزاب خودشان از نخستین قربانیان این نظام بوده
اند، از گرم کنندگان بازار مکاره سیاسی رژیم هستند. تنها گرامی داشتن یاد
قربانیان کافی نیست. این مرتکبان هستند که هرگز نباید آنان را فراموش کرد.
مرتکبان کشتارهای نخستین ماههای انقلاب، کشتار سال 67، قتل های زنجیره ای،
ترورهای خارج از کشور و شکنجه و تچاوز و قتل فجیع زیبا کاظمی کسی نیست جز همین
کسانی که امروز خود را نامزد ریاست جمهوری می کنند و یا از مردم می خواهند که
در این انتخابات شرکت کنند. از ابراهیم یزدی تا علی اکبر رفسنجانی مرتکبان این
جنایات هستند. از خاتمی تا معین تماشاکنندگان این جنایات هستند. وای بر
آن کسانی که از چنین جنایتکارانی انتظار نجات ایران را دارند!
نگذاریم فراموش شود!
مرتکبان را فراموش نکنیم! همه آنان را می شناسند. چهره آنان هر روز از تلویزیون
نشان داده می شود. آنان زمامداران حکومت اسلامی در ایران هستند. نگذاریم فراموش
شود! مرتکبان را فراموش نکنیم! مرتکبان را فراموش نکنیم! مرتکبان را فراموش
نکنیم! مرتکبان را فراموش...
|
